My life in pictures #64 - Corona, borduren en bakken

Wat een maand, éh. Maart. De corona gekte sloeg toe en ons dagelijks leven begon plots volgens heel wat nieuwe regels te verlopen. Bizar. Hoe ik deze periode tot nu toe ben doorgekomen dat lees je hieronder.

Begin maart gingen Kristof en ik nog gezellig uit eten. Gelukkig hebben we daar dubbel en dik van genoten want niet veel later volgde er natuurlijk de lockdown light (of hoe ze dat hier in België ook noemen). 

In het begin vond ik het interessant om persconferenties en nieuwsberichten op de voet te volgen, maar daar ben ik intussen mee gestopt. Ik maak me sowieso al snel zorgen, dus dat doe ik in deze situatie nog een tikkeltje extra. Hoewel ik mijn best doe om kalm te blijven onder het hele gebeuren en mij niet op te winden, voel ik mijn angst soms de overhand nemen. 

Ik vind het dan ook jammer dat er nog steeds mensen zijn die zich niet aan de regels houden of er maar luchtig overgaan. Ondertussen is het namelijk toch al duidelijk dat die maatregelen er niet voor niets zijn. Maar oké.

Zelf blijf ik in ieder geval binnen. Gelukkig krijg ik altijd fijn gezelschap van de liefste (a.k.a. Poessie ♡), en kan ik genieten van mijn tijd in mijn lelijke-maar-wel-comfortabele kledij. En op zich verandert er voor mij ook niet bijster veel omdat ik zo'n grote introvert ben. Thuis zijn vind ik fijn. Het feit dat er in deze periode zoveel mensen blijken te zijn die het moeilijk hebben met binnenblijven, dat bewijst nog maar eens in wat voor extroverte maatschappij wij leven. Ik heb daarom nu ook minder het gevoel 'het buitenbeentje' te zijn omdat ik niet de enige ben die momenteel gewoon binnen zit. Iedereen hoort tegenwoordig een soort-van introverte levensstijl aan te nemen (door binnen te blijven dus), waardoor ik het gevoel heb er meer bij te horen. Dat is echt een vreemde, maar tegelijkertijd ook geruststellende, gewaarwording. Raar hoor. 

In één of ander magazine van De Standaard las ik ook een artikel over verpleegkundigen in tijden van corona. En bij de quote: 'Het is mooi, dat applaus. Maar wij snakken naar duurzame erkenning' wilde ik toch even stilstaan. Acties als applaudisseren voor zorgverleners tijdens corona zijn inderdaad mooi, maar wanneer ik over zulke dingen hoor wringt er toch ook altijd iets. Die mensen horen élke dag erkenning te krijgen. Net zoals de mensen die in de supermarkt werken evenveel erkenning verdienen. Of de mensen die ons afval komen ophalen. Of onze pakjes komen leveren. Wat zouden we zonder, éh? We kunnen nu dan wel applaudisseren (en dat is mooi), maar wanneer we oog in oog staan met die mensen, corona of niet, is het belangrijk om respect te tonen. Wees vriendelijk. Altijd.  

Mooi!

Mijn schildpadden leven ondertussen hun gewone leventje en zijn intussen ontwaakt uit hun winterslaap... en ook alweer opnieuw in slaap gevallen. Van zodra het 's nachts niet meer vriest zullen ze wel opnieuw tevoorschijn komen. Spannend!

Binnen hou ik mij dan maar bezig met gezichtsmaskertjes (en filters die mijn tanden blijkbaar witter dan wit maken!) en knuffelen met Poessie. Gezellig.

Ik begon ook te borduren. Super ontspannend om te doen. Zéker met een Harry Potter film op de achtergrond. 

Koken en bakken. Dat doe ik ook graag. Ik vind het altijd tof om mij in de keuken bezig te houden. Al ben ik, helaas pindakaas, niet de allergrootste keukenprinses die er bestaat. Maar oefening baart kunst. Ik klungel dus graag verder.

Mijn veenbes tabletten kwamen binnen omdat ik last blijf hebben van blaasontstekingen. Irritant! Ik bestelde gelijk ook wat etherische olie om ons huis lekker te laten ruiken. Hmm.

Fruitsla maken om wat vitamines binnen te krijgen? Check!

Ik maakte ook eens de fameuze TikTok whipped coffee (oftewel een dalgona koffie) waar iedereen het plots over heeft en ik vond dat serieus lekker. Dat proeft echt naar een Starbucks drankje. Aanrader dus, al kost het wel wat meer moeite om te maken dan een gewone koffie! Poessie lag erbij en keek ernaar.

Mijn avonden spendeer ik graag voor tv met wat lekkers erbij. Genieten.

Bij deze wil ik iedereen ook nog snel bedanken voor de lieve berichtjes die ik heb gekregen de afgelopen paar weken. Ik ben eventjes wat minder actief geweest op mijn blog en dat is blijkbaar niet onopgemerkt voorbij gegaan. Ik ben misschien niet de meest sociale blogger (waarschijnlijk de minst sociale, laten we eerlijk zijn), maar ik lees elk berichtje en elke reactie op mijn blog wel met heel veel plezier. En ik apprecieer elke lezer en elke klik enorm. Dus bedankt daarvoor! Serieus!

Hoe gaat het met jou tijdens deze corona periode? 


4 opmerkingen

  1. Geweldig, dat geborduurde paard! En herkenbaar wat je schrijft over het nieuws en over de frustratie als mensen zich niet aan de regels houden. Zorg goed voor jezelf, juist nu!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Bij mij is het dubbel. Ik ben normaal gezien ook graag thuis, maar dat is vooral omdat ik me-time nodig heb na een paar avonden op restaurant, café of afspreken met vriendinnen. Dan haal ik superveel energie uit thuiszitten en vind ik het megaleuk om mij op te sluiten met een puzzel, kranten en Netflix (spannend leven ik, haha). Doordat ik dat dus al een beetje 'gewend' ben, is het niet zo dat ik me echt verveel, maar ik haal er ook niet meer per se energie uit. Integendeel, ik word serieus een beetje onderprikkeld nu, haha. Ach ja, het is ook nooit goed zeker? :D Ik kijk toch alweer uit naar mijn eerste restaurantje en wijntje op café :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi borduurwerk heb je gemaakt! Ik ben ook graag thuis, maar merk nu ook wel, dat ik graag erop uit zou willen gaan. Ik mis de levendigheid om mij heen toch meer dan ik dacht. Maar ik vermaak ik me nu ook prima thuis, ook omdat ik wel naar mijn werk moet. Dan zijn de dagen dat ik thuis blijf, extra fijn.

    BeantwoordenVerwijderen