Gedachten in tijden van corona


Er gaat standaard heel veel om in mijn hoofd, maar tijdens deze coronaperiode toch nog net dat tikkeltje meer. Het is chaotisch in mijn bovenkamer, zeg maar. Dit zijn bizarre tijden en de miljoenen gedachten die daardoor bij mij opkomen schieten dan ook alle kanten uit. Sommige gedachten zijn gênant, andere lachwekkend, angstig, frustrerend of blij. Zoals ik al zei... chaotisch dus. Maar ik ben er zeker van dat ik tijdens deze periode niet de enige ben die zoveel (meer) nadenkt. Bij deze deel ik daarom graag enkele gedachten die er tegenwoordig in mijn hoofd omgaan.  

Ik vind de Belgische corona-aanpak een beetje chaotisch
Maggie De Block is er nochtans heel duidelijk over: 'Blijf in uw kot'. Maar dan zijn er die regeltjes die toch niet altijd zo heel duidelijk zijn. En na het zien van die laatste persconferentie van de Nationale Veiligheidsraad (waarbij ik afgehaakt ben na 5 minuten, let's be honest) denk ik dat het komt door het gebruik van woorden als 'wordt bekeken', 'na evaluatie', 'wordt nog bestudeerd',... . Ik zou een directere aanpak veel beter aanvaarden en ook meer appreciëren. Dit mag. Dit mag niet. Simpel. Ik vrees dat het typisch Belgisch is om daar wat tussenin te blijven zweven met woorden als 'wordt bekeken', 'na evaluatie', en 'wordt nog bestudeerd'. Naar mijn mening zorgt dat alleen maar voor meer chaos. 

Ik vind het frustrerend dat mensen zich niet aan de regels houden
En hoewel ik de Belgische corona-aanpak misschien wat chaotisch vind en de regels hier en daar wat vaag zijn, is het wel duidelijk dat we niet meer met elkaar mogen afspreken als dat niet écht nodig is. En toch zie ik nog zoveel mensen in mijn omgeving dat wél doen. Ik vind dat erg. En frustrerend. Er sterven elke dag nog mensen door corona. Door los met elkaar, en met de regels, om te gaan zal dat er niet zomaar op beteren. We moeten allemaal ons steentje bijdragen. 

Bekijk relevant filmpje hier:



Mensen zijn nooit tevreden
Zeg ik dan, terwijl ik hier alleen nog maar gezeurd heb (en... spoiler alert... dat ook zal blijven doen!). Maar oké, ik geef dan ook als eerste toe dat ik zelf ook nooit tevreden ben. Een typische westerse kwaal zeker? Maar ik ben dus niet de enige die daar 'last' van heeft. Integendeel zelfs. Voordat corona toesloeg hoorde ik ontzettend veel mensen klagen over dat beklemmend gevoel dat hun dagelijkse routine gaf. Opstaan, gaan werken, thuiskomen, gaan slapen. Die sleur was volgens velen verschrikkelijk. Nu die routine voor velen is weggevallen, willen ze die plots graag terug. Ik vind dat nogal ergerlijk eigenlijk. We moeten met z'n allen, mezelf incluis, meer tevreden zijn met wat we hebben. 

We zien er wat natuurlijker uit
En tevreden zijn met wat we hebben, dat moéten we tegenwoordig wel op vlak van ons uiterlijk. Sommige mensen zie ik plotseling (online weliswaar) zoals ik ze nog nooit eerder heb gezien. Zonder b.v. perfecte gelnagels, volle haarbossen extensions of valse wimpers. Simpelweg wat meer natuurlijk, en dat vind ik fijn om te zien. Hoewel er helemaal niets mis is met al die schoonheidsbehandelingen, éh. Ik vind het gewoon fijn dat we nu met z'n allen een beetje meer back to the basics gaan. 

We leven in een hele extraverte wereld
Dat ik extreem introvert ben heb ik al wel vaker verteld. Maar tijdens deze periode valt het mij extra op hoe weinig nood ik heb aan de buitenwereld. Ik heb totaal geen problemen met binnenblijven. In huis, alleen, is waar ik mijn energie vandaan haal. Deze periode heeft mij dan ook, nog maar eens, doen inzien in wat voor extraverte wereld wij leven. Social distancing draait niet om sociale afstand, maar om fysieke. En dat hadden de extraverten onder ons natuurlijk snel door. Videochats, sport-afspraakjes in de buitenlucht, Netflix-avonden op Zoom, non-stop appen,... . Noem maar op. We leven hoe langer hoe meer in een extraverte wereld. En ik vind dat lastig. Naar mijn gevoel bekijkt men introversie nog steeds te vaak als een afwijking (i.p.v. als een karaktereigenschap), waardoor ik het gevoel heb dat ik mij altijd moet aanpassen.

Maar hoe dan ook. Ik doe mijn best om mezelf te blijven en mijn introversie te leren accepteren, en ermee om te gaan. Geen videochats voor mij, wel veel geknuffel met de kat. Daar kan ik echt héél gelukkig van worden!


Ik maak me zorgen over het klimaat
Mij zorgen maken over het klimaat doe ik tijdens deze corona-periode toch net dat beetje meer dan gewoonlijk. Want zelfs nu er veel bedrijven stilliggen en er heel wat minder (vlucht)verkeer is, blijft de CO2-concentratie in de lucht hetzelfde. Het milieu heeft dus heel wat tijd (en nog meer extra maatregelen!) nodig om te kunnen herstellen van al de schade die wij nu al hebben aangericht. 

Eens deze crisis volledig voorbij is zal alles (vermoedelijk) weer op volle toeren beginnen te draaien. Waarschijnlijk zelfs meer en beter dan daarvoor omdat veel mensen het beu zijn om in hun kot te zitten, en bedrijven nood hebben aan inkomsten. En dat gaat dan zorgen voor meer vervuiling. 

Nu ken ik niet bijster veel van politiek, maar weet ik wel dat dit een zaak is die voornamelijk gestuurd moet worden door politici. Ik hoop dus dat er vanuit de politiek voldoende wil is om de heropstart van de economie, na de crisis, te kunnen koppelen aan duurzaamheid. Ons milieu heeft dat nodig.

Natuurlijk kan je zelf ook zo milieubewust mogelijk proberen te leven om onze planeet een handje te helpen! Alle kleine beetjes helpen. 

Heb jij al aan de proefdieren gedacht?
En dan als laatste, maar zeker niet als minst belangrijke gedachte... de proefdieren. Onlangs (24 april) was het Wereldproefdierendag. Dat is een dag die jaarlijks wordt gehouden als protest tegen het gebruik van proefdieren. Een mooi initiatief van ECEAE. Zeker nu men haastig op zoek is naar een vaccin tegen corona kwamen deze dieren weer wat vaker voor in mijn gedachten. En ik schrijf 'wat vaker', want standaard sta ik niet zo snel stil bij al die diertjes omdat ze achter slot en grendel leven, en al die proeven zich daar ook afspelen. Wij krijgen daar vrijwel niets van mee. En toch worden er jaarlijks, wereldwijd, zo'n 200 miljoen dieren gebruikt in laboratoria.

Helaas heb ik het gevoel dat je van heel wat mensen meteen onder je voeten krijgt wanneer je aangeeft geen proefdieren-fan te zijn. Voornamelijk omdat ook medicatie getest wordt op dieren, en we medicatie nu eenmaal allemaal wel eens nodig hebben. Maar als iedereen dit onderwerp daarom blijft vermijden dan blijven er ook dieren lijden, terwijl er ook naar niet-dierlijke alternatieven gezocht kan worden om weet-ik-veel-wat-allemaal op te testen. Want als Elon Musk Tesla's en satellieten naar de ruimte kan laten vliegen, dan kan er op z'n minst ook gezocht worden naar meer alternatieven voor dierproeven. Ik heb het gevoel dat daar veel meer in geïnvesteerd kan worden, maar dat men dieren helaas nog steeds niet op de prioriteitenlijst zet.

Wat gaat er zoal in jouw hoofd om tegenwoordig? 


10 opmerkingen

  1. Vooral het stukje over onduidelijke regels is herkenbaar voor me. Hier in Nederland zijn de regels ook zeer onduidelijk, vind ik. En me druk maken om het niet naleven van de regels door anderen? Daar ben ik afgelopen week mee gestopt. Ik volg de regels (tenminste, dat hoop ik, ik doe wat ik denk dat ze zeggen dat de regel is). Meer dan dat kan ik niet doen...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, éh?! Ik las vandaag toevallig in de krant dat er wel meer mensen vragen hebben rondom de (onduidelijk!) regels. Dus we zijn zeker niet de enigen ;) Verder doe ik ook mijn best om los te laten wat andere mensen doen, en me simpelweg op mezelf te focussen. Daar word ik in ieder geval gelukkiger van.

      Verwijderen
  2. Ik snap je rond je introversie, dat heb ik ook echt heel hard. Maar ik aanvaard het nu wel als karaktereigenschap, dan als afwijking. Ik hou niet van Zoom en online meetings, niets voor mij. Dus ik skip dat meestal ook gewoon (tenzij voor het werk natuurlijk). Misschien is dat niet hoe de meeste mensen in elkaar zitten, maar bij mij werkt dit en zo voelt het goed. Ik vind het belangrijker mezelf te zijn en trouw te blijven aan mezelf dan me in bochten te wringen om iemand te zijn die ik niet ben.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is mooi gezegd. Ik probeer ook mezelf te blijven door simpelweg te doen wat goed voelt, en videochatten met 1001 vrienden hoort daar nu eenmaal niet bij voor mij. Ik voel mij wel nog steeds vaker dan niet de vreemde eend in de bijt door mijn introverte karakter, maar ik leer dat, met ups en downs, te aanvaarden.

      Verwijderen
  3. Het introverte herken ik wel. Voor mij geen videobellen. En ik vind het ook niet zo heel erg dat we veel thuis zijn. We hebben nog zoveel te doen in huis. Maar ik word wel heel blij van de wandelingen die we kunnen en mogen maken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat videobellen is ook écht niet mijn ding. Fijn om te horen dat je van je wandelingen geniet.

      Verwijderen
  4. Heb je je voor je artikel op mijn post gebaseerd? Ik lees toch enkele zaken die me bekend voorkomen haha. Hoe dan ook, 't zijn toch vreemde tijden he! Nog even doorzetten en dan zijn we er.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jouw artikel was één van mijn inspiratiebronnen, ja. Ik heb echter zoveel van dit soort artikels voorbij zien komen (en gelezen) dat ik niemand gelinkt heb.

      Verwijderen
  5. Ik begrijp je heel goed, vooral omdat straks weer op volle toeren moet gaan draaien. De uitstoot is dan extra zwaar voor het milieu, terwijl het momenteel juist inderdaad zo goed gaat. Mijn moeder had deels der eigen haar geknipt en ze is met de tondeuse bezig geweest haha.. op 1 plukje na had ze dit echt heel goed gedaan. Ik heb 1 langer plukje even ingekort en nu ziet het er top uit. Verder merk ik er alleen iets van met boodschappen doen, verder lijkt het dat alle Nederlanders als vakantie zien?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel. Ik ben blij dat er meer mensen denken aan het milieu, en wat voor inpakt de opstart van de economie na corona daarop gaat hebben. En haha, wat een grappig maar ook mooi verhaal van je mama. Het is fijn om te lezen dat jullie je samen weten te behelpen.

      Verwijderen