Het minder leuke aan reizen...

Reizen. Ik word er instant blij van. Ik aanschouw het als iets positief, iets ontspannend. En hoewel ik niets liever heb dan nieuwe reisplannen, zal ik ook de eerste zijn die durft toe te geven dat reizen niet alleen maar rozengeur en maneschijn is. Soms is het namelijk ook een beetje kommer en kwel. Dat zie je op al die perfect bewerkte Instagram foto's natuurlijk niet, éh. Dus voilà... hieronder volgen de dingen die ik niet zo leuk vind aan reizen. Want jawel, die dingen bestaan ook!

x Geld
Om maar meteen met de deur in huis te vallen... geld! Ik vind dat wel een dingetje. Tijdens het reizen voel ik mij al snel een armzalig schepsel. Het begint al op de luchthaven, waar luxe eersteklasreizigers alle voorrang van de wereld krijgen, toegelaten worden in de lounges en vervolgens op het vliegtuig volledig afgesloten worden van andere reizigers. Leuk voor hun natuurlijk, maar het besef dat ik zo'n levensstijl niet kan betalen spookt dan toch altijd wat langer door mijn hoofd dan goed voor me is. Het is natuurlijk wat het is en ik moet het een beetje kunnen loslaten, maar op reis vind ik zulke dingen toch altijd net dat beetje meer confronterend. Weten dat ik bepaalde dingen niet kan betalen vind ik deprimerend. Al besef ik ook wel dat mijn financiële status niet bepaalt wie ik ben als persoon en is mijn karakter wat het is. (Maar dat is dan weer een volledig ander onderwerp.)

x Armoede
En dan nu helemaal het tegenovergestelde. Af en toe beland ik namelijk ook in situaties waarin ik mijzelf de gelukkigste persoon ter wereld durf te prijzen. Wanneer je reist kom je heel veel verschillende mensen in verschillende situaties tegen, en soms word je zo ook geconfronteerd met armoede. Op zulke momenten raak ik die 'Ik ben maar een armzalig schepsel'-mentaliteit volledig kwijt en voel ik mij alleen maar dankbaar voor hetgeen ik allemaal heb. Voor mij is het telkens weer een rollercoaster van emoties hoor, dat reizen.

x Een slecht verblijf
Persoonlijk vind ik dat een goede verblijfplaats, of dat nu een hotel is of niet, mijn vakantie kan maken of kraken. En af en toe gebeurt het weleens dat ik moet overnachten op een plek die niet zo goed bevalt... jammer maar helaas. Ik kan zoiets mijn hele vakantie dan ook laten verpesten. Denk aan vuil beddengoed, te dunne muren of een luidruchtige airco. Brrr. Om de kriebels van te krijgen. Niet oké.

x De massaproductie / de verspilling
Als ik stilsta bij de massaproductie van tegenwoordig kan ik daar echt misselijk van worden. Al dat eten dat mensen op hun bord scheppen tijdens het buffet op hotel, en vervolgens niet opeten. Ik heb het daar moeilijk mee! Of het gerief dat er tegenwoordig in de badkamers van hotels wordt gelegd (van mini shampoos tot tandenborstels tot scheermesjes) en na één keer gebruiken alweer wordt vervangen. En de survival kits (met daarin o.a. sokken en lippenbalsem) die je krijgt op het vliegtuig om je vlucht goed en wel door te komen. Noem maar op. Dat wegwerpmateriaal dat met hopen geproduceerd wordt omdat het na één keer gebruiken toch wordt weggegooid. Om dan nog maar te zwijgen van al het plastiek waarin al dat materiaal verpakt zit. Wat een zonde. Wat een zonde. Wat een zonde. Het zou zoveel beter kunnen.

x De hoeveelheid afval
Het leunt een beetje aan bij wat ik hierboven al zei, maar die hoeveelheid afval waarmee je op reis geconfronteerd wordt is echt schokkend. Het is iets dat mij elke keer opnieuw opvalt. Mooie, witte zandstranden zijn verleden tijd. Die liggen tegenwoordig bezaait met vuilnis dat komt aangespoeld uit de zee. Zo herinner ik mij een moment op Bali waar ik het niet kon opbrengen mee te gaan snorkelen omdat de zee echt té smerig was. Zo vreselijk. Denk dan maar eens aan de dieren die daar effectief, dag in dag uit, in moeten wonen. Heel triest!

x Dierenleed
Helaas komt dierenleed overal ter wereld voor, maar op toeristische plaatsen wordt er vaak éxtra slecht omgegaan met dieren. Het feit dat ze mishandeld worden voor het plezier van de mens... dat vind ik moeilijk te begrijpen. Sinds ik mij daar bewust van ben vind ik het dan ook wreed om nog plezier te halen uit activiteiten als olifantenritjes, selfies met tijgers, ritjes met de paardenkoets, vispedicures,... . Zulke toestanden zijn niet meer van deze tijd, éh. Dieren bestaan, net als ons, ook uit vlees en bloed. Ze hebben evenzeer gevoelens. Het is niet meer dan logisch dat we daar ook rekening mee houden. Toch?! Allemaal gelijk voor de wet!

x Toeristenvallen
Op reis heb ik constant het gevoel dat ik op mijn hoede moet zijn om niet in een toeristenval te trappen. En dat is natuurlijk spijtig. Het is namelijk best vermoeiend om 24/7 op te moeten letten om te zien of je niet te veel betaalt, of mensen het oprecht goed met je voorhebben of je iets willen verpatsen (of erger nog: beroven), of taxi's geen veel langere route nemen dan mogelijk is,... . Dat is allemaal best stresserend. Ik begrijp niet dat er nog steeds zoveel gelogen en bedrogen wordt. Hoeveel makkelijker en beter zou de wereld zijn als we het allemaal, simpelweg, goed met elkaar zouden voorhebben?

x Slecht weer
Slecht weer is voor mij niet de allergrootste deal breaker, maar wanneer ik naar een warm land trek en rekening heb gehouden met het regenseizoen (dat er niet hoort te zijn wanneer ik er ook ben), en het vervolgens alleen maar regent... dan zakt de moed mij wel even in de schoenen hoor. Dat is echt niet leuk om mee te moeten maken.

x De druk
Ik voel wel vaker de druk om thuis te komen met mooie foto's en videobeelden. Niet omdat dat moet, maar omdat het zo lijkt te horen. Want heb je eigenlijk wel een leuke vakantie gehad als je er geen Instagram-waardige foto's aan hebt overgehouden? Right? Ook de druk om wat meer off the beaten path te reizen vind ik niet altijd even plezant. Je wordt al aangestaard als een wandelend cliché als je nog maar begint te spreken over het bezoeken van een bekende toeristische trekpleister. En dat is jammer. Die veelbezochte plekken zijn (vaak) namelijk bekend met een reden; en er is niets mis mee om ze zelf ook een keertje te bezoeken.

x Verloren lopen
Hetgeen waar Kristof en ik op reis misschien wel het meest ruzie over maken, is het feit dat we zo vaak verloren lopen. We kunnen beiden niet kaartlezen, en op navigatie apps kunnen we ons nooit oriënteren. Echt om gek van te worden. Zeker in warme landen, waar ik niet meer wil wandelen dan nodig is, kan dat enorm frustrerend worden.

x Ziek zijn
Ziek zijn is uiteraard nooit leuk, maar op reis is het toch net dat tikkeltje erger. Er zijn geen vertrouwde dokters in de buurt dus je moet vertrouwen op jezelf (en je reisgezelschap), en hopen dat de situatie beter wordt. Zelf neem ik daarom altijd voldoende medicatie mee om mij gerust te voelen. En moest het nodig zijn... dan zijn er vanzelfsprekend, waar je je ook bevindt, altijd wel ergens artsen te vinden die je verder kunnen helpen. Het is alleen niet zo makkelijk om je lot dan in de handen van een vreemde te moeten leggen.

x Zonnebrand
Ongeacht welke zonnecrème ik ook gebruik; de zon heeft mij vrijwel altijd liggen. En dat is pijnlijk. En vervelend. Halleluja!

x FOMO
Oftewel; fear of missing out. Ik heb niet zozeer schrik om leuke dingen ter plekke te missen (want ik ben een planner en heb meestal tot in de details uitgedokterd wat ik wel en niet wil doen tijdens een vakantie!), maar waar ik wel aan kan denken is het thuisfront. Want wat voor leuks mis ik daar allemaal, éh? Op de één of andere manier gebeuren er àltijd spectaculaire dingen, net wanneer ik er niet ben. Raar maar waar. Daar kan ik dan weleens mee in mijn maag zitten.

x Afscheid nemen
Ik vertrek niet graag. Zelfs plaatsen die mij niet zo goed bevallen laat ik weleens met pijn in het hart achter. Ik vind het namelijk een gekke gedachte dat ik alles en iedereen die ik ben tegengekomen waarschijnlijk nooit meer opnieuw zal zien. Van het meisje aan de receptie op hotel, tot de kat die we dagelijks tegenkwamen op straat, tot onze slaapkamer. Daarbovenop heb ik ook het gevoel dat ik op reis altijd een stukje van mijn ziel achterlaat, waardoor afscheid nemen mij telkens weer zwaar valt. Al heb ik ook het gevoel dat ik, voor dat stukje ziel dat ik achterlaat, ook steevast een beter stukje in de plaats krijg. En dat is wél leuk natuurlijk.

x Het is verslavend
Het citaat: 'Once you have traveled, the voyage never ends. The mind can never break off from the journey.' van Pat Conroy, is er eentje dat mij altijd is bijgebleven. Het is namelijk volledig, voor de volle 100%, op mij van toepassing. Eens je weet hoe het voelt om te reizen, wil je dat gevoel alleen maar meer en meer ervaren. Het is iets uniek. Iets fijn. Iets verslavend. En dat verslavende aspect maakt het dan weer niet zo leuk. Reizen is namelijk ook duur, dus ik kan niet zo vaak vertrekken als ik maar wil. En als ik dan thuis ben, zeker wanneer ik nog geen reisplannen in het vooruitzicht heb, heb ik het gevoel dat ik moet afkicken. Dat ik weer moet kennismaken met de harde realiteit die 'mijn leven' heet. En daar heb ik niet altijd even makkelijk mee.

Is er iets dat jij niet zo leuk vindt aan reizen? 


16 opmerkingen

  1. Veel dingen zijn herkenbaar. Wat ik minder aan reizen vind, zijn ook lawaaierige toeristen. Daar kan ik me heel erg aan ergeren :(

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad. Sommige mensen kunnen er wat van. Zeker wanneer je probeert te slapen is dat écht irritant!

      Verwijderen
  2. Dat is nog best een flinke lijst zo! Ik baal er altijd van als ik op reis terecht kom in een bed dat niet goed ligt. Als ik slecht slaap, ben ik de volgende dag niet zo'n leuk mens. Mijn dieptepunt was dan ook drie nachten Berlijn waarin ik bijna geen oog heb dichtgedaan. Ik was toen heel blij om weer thuis te komen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, inderdaad een flinke lijst. Ik heb meteen maar alles neergeschreven wat er bij me opkwam ;) Slechte bedden zijn inderdaad ook verschrikkelijk. Een goede nachtrust is voor mij ook cruciaal!

      Verwijderen
  3. Heel herkenbaar lijstje! Wat ik ook vervelend vind tijdens het reizen, zijn vervelende andere reizigers. Mensen die zich veel beter voelen dan personeel of zich heel verwend gedragen. Een beetje vriendelijkheid goes a long way, vind ik :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oeh, inderdaad. Mensen die zich beter voelen dan personeel... dat is nog een goede aanvulling op dit lijstje. Al kom ik zulke mensen op reis eigenlijk niet zo snel tegen. Ik botst daar sneller op in het dagdagelijkse leven. Héél vervelend!

      Verwijderen
  4. Ik vind reizen, enfin eigenlijk het hele leven, duur geworden. Ik ben geen gierigaard, maar als je nu eens berekent wat je uitgeeft op een dag (op reis en in het leven algemeen) dan schrik je je toch een hoedje. Vooral omdat ik de Belgische Frank nog geweten heb (en jij ook natuurlijk ;) ). Ik ga niet echt omrekenen, maar automatisch doe je dat soms wel. En dat vind ik zo jammer. Niet dat dat alleen mij tegenhoud om te reizen, er zijn nog heel wat andere dingen die meespelen ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Als geld geen probleem was, dan zou ik alles ook heel anders aanpakken. Maar helaas.
      Omrekenen naar de Belgische Frank doe ik echter wel nooit meer. Haha.

      Verwijderen
  5. Het risico op bedwantsen! Ik heb daar al twee keer last van gehad - één keer thuis (toen ik in Polen woonde) en één keer op vakantie - en dat is echt zo vervelend! Ik ga nog steeds op reis, maar wel een stuk waakzamer dan voorheen. En soms is dat zonde van de gemoedsrust (als er ergens helemaal geen bed bugs blijken te zitten) maar ik wil absoluut voorkomen dat ik ze nog eens mee naar huis neem...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oeh, wat een pech! Ik kan me volledig voorstellen dat je na zulke ervaringen extra waakzaam bent geworden. Bij mij slaat het soms ook een beetje op de gemoedsrust, zo weten wat er allemaal kan mislopen. Dat is iets wat ik echt wat meer wil proberen los te laten... .

      Verwijderen
  6. Ik ben een huismus, maar áls ik dan op vakantie ga, vind ik het in- en uitpakken van de spullen echt de meest irritante momenten. Kom je heerlijk thuis, wil je nagenieten, onee, koffer nog uitpakken...Bluh...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha. Begrijpelijk :) Al heb ik daar zelf niet zo'n last van eigenlijk. Het inpakken van mijn koffer vind ik zelfs plezant om te doen.

      Verwijderen
  7. Oooh dat voorlaatste heb ik ook altijd. Bij het vertrekken heb ik moeite om mijn eigen omgeving achter te laten en bij het terugkeren vind ik het lastig om het hotel en het land zelf te verlaten. Ik lig daardoor altijd wat in de knoop met mezelf.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gek, éh? Ik lig daardoor ook weleens in de knoop met mezelf. Al bekijk ik het toch voornamelijk als iets positief; ik denk dat het gevoel bij mij namelijk voornamelijk voortvloeit uit dankbaarheid. Wanneer ik op reis vertrek heb ik het moeilijk mijn thuis achter te laten omdat ik daar zou van hou, en wanneer ik weer naar huis vertrek heb ik het moeilijk om de 'vreemde' plek achter te laten omdat ik het daar zo goed heb gehad.

      Verwijderen
  8. Haha, zo herkenbaar! Geld is voor mij ook wel een dingetje... Ooit moet ik toch eens in eerste klas gereisd hebben... ik wil te minste 1 keer in zo'n 'kubusje' gezeten hebben... Bij de rest sluit ik me ook aan, die armoede, het thuisfront missen (het ergste aan reizen is voor mij om mijn kat achter te laten... Wanneer we weg zijn, skype ik om de 2 dagen met onze kat... I'm that kind of people)... en toch ben ik tijdens de reis al vaak plannen aan het maken voor een volgende reis... Verslavend, indeed!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad. Zo denk ik er ook over; ooit wil ik ook eens eerste klas gevlogen hebben. Ik zal ook duimen voor jou in de hoop dat we het beiden eens mogen meemaken ;) En wat lief dat je skypet met de kat. Ik mis die van ons ook altijd als geen ander. Ik vraag dan regelmatig aan het thuisfront of ze foto's kunnen doorsturen. Dan voel ik me toch wat geruster!

      Verwijderen