Duizend-en-één gedachten, voornamelijk over Meghan Markle

Mijn brein presteert altijd overuren en mijn gedachtestroom kan nogal overweldigend en vaak negatief zijn. Gedachten neerschrijven, en er dus gestructureerd mee bezig zijn, kan helpen je hoofd wat meer rust te geven. Vandaar dit artikel. Dit zijn namelijk enkele van de duizend-en-één gedachten die er in mijn hoofd rondspoken en waar ik maar over blijf piekeren. Hopelijk kan ik ze hier een laatste rustplaats geven. 

Nadenken vs. piekeren
Wat ik mij onlangs realiseerde is dat ik belachelijk veel tijd verlies aan piekeren. Wanneer je nadenkt dan is er een evolutie; je gaat doorheen een logisch proces en komt tot nieuwe inzichten of voorziet oplossingen. Wat ik doe, daarentegen, is piekeren. Ik herkauw steeds dezelfde gedachten zonder vooruit te gaan richting oplossingen. In mijn gedachtestroom zit vaak helemaal geen evolutie, en dat werkt frustrerend tot zelfs deprimerend.

Prins Harry & Meghan Markle
Zo kon ik onlangs Meghan Markle maar niet uit mijn hoofd zetten. Ja, wat? Frustrerend dus. Je kon natuurlijk niet naast haar en prins Harry's huwelijk heen, maar ik ben dan weer dat type dat tijdelijk geobsedeerd kan raken door iemand's persoon, iemand's verhaal. En daar was Meghan dus. Voor ze in de pers belandde met Harry had ik nog nooit eerder van haar gehoord - geen 'Suits' kijker hier - dus voor mij was ze volledig nieuw. Uiteraard heb ik haar meteen gegoogeld van zodra bekend raakte dat ze wat met Harry had, maar ik ben pas in haar hele geschiedenis gedoken sinds hét huwelijk. En wat voor interessante vrouw ze is! Slim, joviaal, modieus, spontaan, knap,... . En het feit dat ze zo goed bij Harry lijkt te passen maakt hun hele liefdesverhaal alleen maar nòg meer sprookjesachtig. Van hoe ze na hun eerste (blind!) date al voelden dat er iets speciaal was tussen hun, tot hoe Meghan al de koninklijke activiteiten aanpakt op haar eigen unieke manier. Alsof ze ervoor geboren is. Haar en Harry's eerste officiële interview is ook erg mooi om te zien vind ik. Alsof dit zo had moeten zijn. Om van hun huwelijk nog maar te zwijgen.

Hoe dan ook... wat een historie, éh. Hoeveel mensen kunnen zeggen dat ze zoiets magisch en uniek hebben meegemaakt in hun leven? Uiteindelijk was Meghan ook maar een gewoon meisje uit een gewoon gezin uit een gewone wijk in Los Angeles. Als zoiets sprookjesachtig haar kan overkomen, dan kan het jou en mij ook overkomen. Right? Als dat geen hoop geeft ;)

De x-factor
Maar enfin. Ik ben nog niet uitgesproken over Meghan hoor. Zij heeft namelijk die x-factor waar wel vaker over gesproken wordt, en dat is iets wat mij altijd meteen opvalt bij mensen die hèt hebben. Je wordt namelijk vanzelf naar zulke mensen toe gezogen. Wanneer je bijvoorbeeld naar een dansoptreden gaat kijken zal je automatisch naar die ene persoon met de x-factor blijven kijken, en niet naar de tien anderen die op het podium staan. Zonder het zelf te beseffen straalt die persoon in kwestie namelijk iets uit dat aantrekkelijk is. Alsof hij/zij in een beter en leuker universum leeft dan dat van ons. Je raakt er vaak ook door geïnspireerd, of zelfs geïrriteerd - 'want waarom ben ik zo niet?'.

En Meghan Markle heeft die x-factor dus, vind ik. Ik kijk graag naar haar. Ik vind alles wat ze doet interessant. En ik zou zeker meer willen zijn zoals haar, want wat ze doet en hoe ze zich gedraagt vind ik best bewonderenswaardig. Ze leeft intensief en op haar eigen, unieke manier. En dat heeft ze ook altijd gedaan, voor zover ik natuurlijk weet. Ik wou dat ik dat ook kon.

Ik wou dat ik ook zo'n persoon was met een x-factor, maar dat ben ik dus nooit geweest. Dat zit niet in mij. Volgens mij word je daarmee geboren en moet je er dus wat geluk mee hebben (?). Ik ben meer het type 'grijze muis'. Mensen zien mij en zijn me alweer vergeten. Types als Meghan hebben me daarom ook altijd geïntrigeerd. Want wie zijn ze, wat doen ze en wat drijft hun? (Hallo, Jambers.) Aangezien ik zelf allesbehalve die x-factor heb, en ook allesbehalve weet hoe eraan te komen, zijn dat namelijk effectief vragen die ik mezelf af en toe stel.

De royals
Om nog even in de koninklijke sfeer te blijven... die royals zijn toch ook gewoon enorm interessant. Het feit dat hun leven zo buitengewoon is maakt het uiteraard aantrekkelijk. Hoe ze zo evenwichtig en consistent horen te zijn, en zich daarom boven modegrillen en dergelijke moeten zetten... . Die stabiliteit is mooi, vind ik. Al zou ik het stiekem wél heel tof gevonden hebben mocht Meghan haar blog, The Tig, blijven gehouden hebben. Een blogger in het Brits Koningshuis zou, op zijn minst gezegd, boeiend geweest zijn. Maar helaas. Bloggen over mode, eten en reizen - zoals Meghan deed voordat ze bij de royals terecht kwam - is uiteraard uit den boze. The Queen kon er niet mee lachen.

Bloggen
Je kan Meghan's 'offline gehaalde' blog, of stukken ervan toch, wel nog steeds lezen. Want wat verdwijnt er écht van het internet, éh? Dat doet een mens ook wel even nadenken. Ik dook daarom in mijn blog-archief en vond dat niet altijd even aangenaam. Al is het niet meer dan normaal dan dat je verandert als persoon. Toen ik meer dan drie jaar geleden met mijn blog begon zat ik anders in elkaar dan nu; ik had andere voorkeuren en andere gedachten. Ikzelf weet dat natuurlijk, maar iemand die mijn oude artikelen leest weet niet dat die misschien niet meer allemaal volledig relevant zijn. En ik vind het soms moeilijk om zulke dingen een plaatsje te geven. Mijn blog is niet perfect, net zoals ik niet perfect ben. En door een deel van mezelf online te zetten kan iedereen dat zien en mee volgen. Als ik daarover begin na te denken, of zeg maar te piekeren, dan lokt dat soms pure stress en frustratie uit bij mij.

Dat leven in de spotlights, waar Meghan dus wél zo voor in de wieg gelegd is, is dus allesbehalve iets voor mij. Hoewel ik via mijn blog mijn stem ook wil laten gelden op de één of andere manier, houd ik me toch liever wat meer op de achtergrond en kijk ik achter de schermen wel toe naar mensen als Meghan en Harry. Laat zij maar opvallen en shinen. En laat mij maar genieten van al dat - glamoureuze - leven dat Meghan nu al in de koninklijke brouwerij brengt.




5 opmerkingen

  1. Die X-factor die je beschrijft herken ik wel, daarom merk ik soms bij mezelf dat ik mijn mond soms iets te ver open trek voor "aandacht". Het is niet echt aandacht, maar meer onbewust gezien willen worden denk ik. Toen ik klein was ben ik heel verlegen geweest en de mensen die bij mij in het dorp wonen plakken nog steeds die stempel op mij. Achja, zolang je zelf maar gelukkig bent! Het gaat er om dat je een prachtige persoonlijkheid hebt in het leven, en die heb jij zeker Sarah! Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat jij hier beschrijft herken ik dan zelf ook weer. Ik heb ook niet veel aandacht nodig, maar wanneer andere mensen telkens weer het middelpunt van de belangstelling zijn en jij - zeg maar - wegvalt in de massa, dan ga je inderdaad misschien onbewust toch wat meer op de voorgrond proberen te treden.
      + Wauw. Wat lief. Heel erg bedankt. Mijn hele dag is instant goedgemaakt <3

      Verwijderen
  2. Ja, dat piekeren.. ik weet wat het is. Als ik nu maar eens een knop in mijn hoofd had om bepaalde gedachten uit te zetten. Maar helaas..

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja, hai, mede-piekeraar hier. Snap helemaal wat je bedoelt. Ik vind je hele Meghan Markel proces echt super interessant, en ergens ook wel herkenbaar. Op de dag van hun bruiloft ben ik ook helemaal in haar historie gedoken. En heb ik haar moeders geschiedenis er ook even bij gepakt. Zo interessant. Net als die royals inderdaad, maar ik vind vooral de jonge generatie interessant. Charles zal me een worst wezen, zeg maar ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Stiekem blij dat ik niet de enige ben die zo ‘obsessief’ kan worden en de geschiedenis van bepaalde personen in kan duiken. En haha. In eerste instantie had ik ook niet zoveel met de oudere generatie royals, maar sinds kort ben ik ‘The Crown’ beginnen kijken op Netflix en nu vind ik vrijwel élk lid van het Britse Koningshuis interessant. Haha.

      Verwijderen