5x documentaires waarvan ik onder de indruk was

Documentaires; op feiten gebaseerde films waarin de makers een beeld trachten te geven van een aspect uit de realiteit. Ik vind ze alvast belangrijk om af en toe eens naar te kijken omdat ze je effectief met de neus op de feiten kunnen drukken. En dat is soms weleens nodig. Dit zijn alvast vijf documentaires die indruk hebben gemaakt op mij. Documentaires die mij tot nadenken hebben aangezet. Aanraders! 

BLACKFISH
Laat me maar meteen beginnen met Blackfish, want daar heb ik het al vaker over gehad op mijn blog. Ik schreef er eerder zelfs al een volledig artikel over omdat het hele verhaal zo'n impact had op mij. De documentaire gaat over het feit dat orka's, net zo goed als dolfijnen, wilde dieren zijn en daarom helemaal niet thuishoren in dolfinariums. Zo wordt er bijvoorbeeld getoond op welke manier orka's in aquariums belanden (a.k.a. gevangen worden genomen), en hoe er wordt omgegaan met incidenten waarbij trainers gekwetst werden of zelfs overleden.

In een vorig leven (maar serieus; wie was ik en wat deed ik toen?!!!) ging ik zelf ook eens met dolfijnen in gevangenschap zwemmen. (Lees dit artikel, onderaan.) Ik geloofde écht oprecht dat dieren in gevangenschap, zowel in dierentuinen als in dolfinariums, een goed leven hadden. 'Want daar worden ze toch goed verzorgd?!' Tot ik dus zélf met dolfijnen ben gaan zwemmen en dat een akelige ervaring voor mij bleek. Want hoewel de trainers op een uiterst vriendelijke manier met hun dolfijnen omgingen, voelde ik met elk bot in mijn lichaam dat die dieren niet gelukkig waren. Een gevoel dat ik nooit of te nooit zal vergeten; net zoals de trieste uitstraling in de ogen van de diertjes, als de uitermate fake 'glimlach' op hun snuit. Na die ervaring heb ik mezelf plechtig gezworen nooit nog een voet in een dolfinarium te zetten. En toen zag ik Blackfish; en werden mijn gevoelens nogmaals bevestigd. Het zien van die documentaire heeft me bovendien volledig anti-dierentuin gemaakt. Wilde dieren horen niet opgesloten te worden voor ons plezier. Wat voor ras zijn wij eigenlijk? Dat de meesten onder ons zulke dingen maar blijven oké vinden?! Onbegrijpelijk!



A PLASTIC OCEAN
Wat ik ook onbegrijpelijk vind is dat we met Tesla's naar de ruimte kunnen vliegen, maar geen milieuvriendelijk alternatief kunnen ontwikkelen voor plastiek. Huh?

Ik denk dat iedereen ondertussen wel weet dat we in een wegwerpmaatschappij leven en dat dat meer na- dan voordelen heeft. Er wordt zoveel plastiek gebruikt, dat we er geen blijf meer mee weten. En dus belandt een belachelijk groot deel daarvan in de oceaan. 'A plastic ocean' laat zien dat de gevolgen van al dat plastiek enorm zijn. Want hoewel we in ons eigen land in eerste instantie misschien geen problemen merken, zitten de plastiek gifstoffen toch diep in onze voedselketen geworteld. Om dan nog maar te zwijgen over de problemen die mensen en dieren die wél rechtstreeks in contact komen met al dat afval ervaren. Pijnlijk om te zien en te beseffen. Uiteraard wordt er in de documentaire dan ook gevraagd aan iedereen om zo bewust mogelijk met wegwerpmateriaal om te gaan, en naar alternatieven te zoeken. Gebruik zo min mogelijk plastiek flesjes, rietjes, tasjes, bekertjes,... . Doe je best. Alle kleine beetjes helpen!

Al blijf ik, na het bekijken van de documentaire, toch echt met een wrang gevoel achter. Waarom nog zoveel plastiek produceren als het zó slecht is? Hoort de regering niet dringend naar milieuvriendelijke oplossingen te zoeken? Of hoe werkt dat? We hebben verdorie wel het geld en de intelligentie om een Godverdomse Tesla de ruimte in te sturen, dan moet het toch ook lukken om alternatieven voor plastiek te ontwerpen? Niet?



THE BRIDGE
Een volledig andere documentaire dan de voorgaande, is The Bridge. Over de bekende Golden Gate Bridge in San Francisco, waar gemiddeld tweewekelijks iemand zich van het leven berooft door van de brug te springen. In 2004 werd de brug een jaar lang gefilmd, waardoor er ook enkele zelfmoorden werden vastgelegd (en verschillende werden voorkomen!). In de documentaire gaat men verder in op de personen die je ziet springen, en waarom ze tot zo'n wanhoopsdaad gedreven werden.

Door velen wordt de documentaire enorm morbide gevonden, maar ik vind het net goed dat er gepraat wordt over zelfmoord. Dat het taboe dat er rond hangt wat doorbroken wordt. Mensen plegen zelfmoord omdat ze lijden! De verhalen achter de springers zijn ook zo krachtig, zo zwaar. Goed om te beseffen dat je àltijd vriendelijk moet zijn tegen iedereen die je tegenkomt, omdat je nooit weet wat er in iemand's hoofd omgaat. Het is de aller zwaarste en meest droevige documentaire die ik ooit gezien heb, maar de boodschap die erachter zit maakt het het kijken wél waard.

(Trigger warning. Onderstaande 'trailer' is heel heftig.) 



MAKING A MURDERER
Making a Murderer is een Amerikaanse documentaireserie over Steven Avery; een man die 18 jaar lang onschuldig heeft vastgezeten voor verkrachting, en twee jaar na zijn vrijlating opnieuw wordt aangehouden voor de moord op Teresa Halbach. Ook de neef van Avery, Brendan Dassey, wordt beschuldigd van moord in datzelfde onderzoek. Making a Murderer toont de rechtzaak en het gehele onderzoek op de moord van Teresa Halbach, en laat zien dat het er allemaal niet zo koosjer aan toe gaat. Want zijn Steven Avery en zijn neef wel degelijk schuldig?

In seizoen één van deze documentaireserie konden of wilden de aanklagers niet bijdragen aan de reeks, en daarom komt er binnenkort een seizoen twee. Daarin zullen ze wél aan bod komen en gaan we ook naar het verhaal van de tegenpartij kunnen luisteren. Tot nu toe is namelijk alleen nog maar de kant van Avery aan bod gekomen.

Hoe dan ook, de gehele zaak stinkt. Zelfs een blinde ziet dat er zaken zijn die niet oké zijn. En dat doet een mens vanzelfsprekend nadenken over het gehele rechtssysteem. Wie weet hoe corrupt dat in elkaar zit. En hoeveel mensen er onschuldig vastzitten. Eng om bij stil te staan. Brrr.



THE SECRET
En dan last but not least, een positieve documentaire om mee af te sluiten. The Secret is één van mijn grote favorieten op vlak van documentaires. Ik kan daar gewoon naar blijven kijken. Het draait volledig rond het geheim (The Secret!) om zelf geluk en succes te realiseren door behulp van de wet van de aantrekking. Zelfs Oprah noemt zich een grote aanhanger van dit principe. En, ik bedoel maar, OPRAH! Dat wilt toch al iets zeggen, éh ;)

In The Secret leert men je technieken aan zodat je zelf kunt aantrekken wat je maar wilt. Een goede gezondheid, je droombaan, een reis rond de wereld of een nieuwe kat. Maakt niet uit. Alles is mogelijk. Een beetje zweverig, maar dat stoort mij niet. Ik vind dat de manier waarop alles uitgelegd wordt net aanzet tot actie. Ik krijg er altijd zin van om mij met de wet van de aantrekking bezig te gaan houden. Het feit dat er totaal geen wetenschappelijk bewijs bestaat over de echtheid van dit fenomeen houdt mij ook totaal niet tegen om er toch aan mee te doen. Ik word er namelijk altijd instant gelukkig van. En dat kan natuurlijk nooit kwaad.



Heb jij een favoriete documentaire?


4 opmerkingen

  1. Wauw wat een mooie documentaires! Ik ga binnenkort A plastic ocean bekijken! Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  2. The Secret vond ik ook fijn! Kreeg er positieve energie van! Making a murderer ben ik beginnen kijken maar ik ben gestopt. A plastic ocean ga ik wel eens bekijken! Merci voor't delen :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Blackfish wil ik graag nog zien maar kon hem nergens vinden, niet op KPN of Netflix iig. Toch weer eens op zoek gaan.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh, zo jammer. Ik heb Blackfish indertijd op Netflix bekeken maar ik zie juist dat ie er inderdaad niet meer opstaat. Echt stom!

      Verwijderen