I am a synchronized swimming, yoga doing, horseback-riding type girl

Sporten is nooit echt mijn ding geweest. De L.O. lessen op school waren een regelrechte ramp en ik voelde mij al snel de minst sportieve persoon op aarde. Ik dacht dat ik op dat vlak gewoon een buitenbeentje was. Tot ik op een gegeven moment deze quote hoorde... 

"I am a synchronized swimming, yoga doing, um, horseback-riding, wall climbing type girl. 
My hand eye coordination is zero."
- Mia Thermopolis, The Princess Diaries

The Princess Diaries

De cassette van The Princess Diaries stak in onze VHS speler en plots werd er in mijn hoofd een klik gemaakt. Het is dus niet abnormaal dat ik geen hand-oog coördinatie heb en er bestaan wel degelijk meerdere types zoals mij. Een extra puzzelstukje viel op zijn plek. Wat voelde dat goed aan. 

L.O.-Loser

Al die lessen lichamelijke opvoeding op school waar ik zo de pest aan had waren simpelweg niet gemaakt voor mensen zoals mij. Basketbal, volleybal, honkbal, hell... vrijwel alle team- en balsporten. Ik wist er mijzelf geen blijf mee. Die ene keer per jaar dat we mochten toestelturnen was ik helemaal in mijn sas, opgelucht dat ik voor één keer eens niet de klungel van de klas zou zijn, wetende dat ik het goed zou doen op de evenwichtsbalk. Helaas maakte die ene jaarlijkse les mijn reputatie van L.O.-Loser ook niet meteen goed. Mijn klasgenoten mochten dan wel zo lief zijn om er niets over te zeggen, ik voelde wel wat ze dachten. De resultaten lichamelijk opvoeding op al mijn rapporten waren er helaas telkens ook weer erg duidelijk over; failure! 

"Sport jij vaak?"

Fast forward naar enkele jaren later. Ik bevond me in het U.Z. Leuven in een ziekenhuisbed en onderging een lumbale punctie. Een onderzoek dat te maken had met mijn migraine, waarbij men een naald tussen mijn lendenwervels moest prikken. Niet heel aangenaam, maar dat is een ander verhaal. Op zich is het een routineonderzoek en zouden er niet al teveel problemen kunnen ontstaan, maar bij mij raakte de dokter niet met zijn naald doorheen mijn onderrug. "Sport jij vaak?", vroeg hij. In mijn hoofd ging er automatisch al een rode lamp branden. "Ai", dacht ik. "Ik ben die loser die niet kan sporten en nu te weinig spieren en te veel vet heeft ontwikkeld waardoor die arts niet met zijn naald doorheen mijn lichaam geprikt krijgt." Ik voelde al een hele speech à la 'sporten is gezond' aankomen. Maar integendeel. Toen ik een beetje beschaamd antwoordde dat ik niet sportte reageerde de dokter net heel verbaasd. Ik had blijkbaar erg veel spieren ontwikkeld in mijn lendenen, waardoor de naald wat moeilijker op de juiste plek gestoken kon worden. Ik voelde het schaamrood spontaan van mijn wangen wegtrekken, voelde mij instant wat meer op mijn gemak (voor zover dat mogelijk is met een naald in je rug) en vertelde de dokter dat ik wel lang had paardgereden. "Aaah!", reageerde die. "Dat verklaart héél veel! Amazones, ballerina's, dat soort types... daar ervaren we dit probleem wel vaker mee." En hoewel ik daar halfnaakt op dat ziekenhuisbed lag met een naald die in mijn rug prikte, moest ik spontaan glimlachen. Ik ben blijkbaar echt wel zo'n prinses Mia typetje. 

Wonder boven wonder

Niet goed zijn in sporten die op school beoordeeld worden, wilt niet zeggen dat je slecht bent in àlle sporten. In tegendeel. 

Na mijn zwemlessen als kind werd ik door de instructeur uitgenodigd om het waterballet team te vervoegen. Omdat ik daar blijkbaar goed genoeg voor leek te zijn. Ook ben ik rond mijn 8ste begonnen met paardrijden en dat heb ik, zonder al teveel geklungel, altijd met heel veel plezier gedaan. Ik heb dus, wonder boven wonder, echt wel wat gesport in mijn leven. En dat zonder al teveel problemen. Had het van mijn ouders gemogen dan had ik gegarandeerd ook balletlessen gevolgd. Als kind droomde ik daar namelijk van. In de plaats ben ik dan maar naar de tekenacademie gegaan. Ook goed. 

Ik bén dat type

Toen ik vorig jaar een bezoekje bracht aan de kinesist werd ik tevens opnieuw met mijn neus op de feiten gedrukt. Ik heb nu al enkele jaren last van bekkeninstabiliteit omdat ik hyperflexibel ben in mijn benen. Go figure. Geen wonder dat mijn vriendinnen altijd opkeken van hoe lenig ik wel niet ben en dat vriendinnetjes die wél op ballet zaten mij altijd vertelden dat ik meer talent had dan hun lesgenootjes. Dat zeiden ze dus niet zomaar om mij een plezier te doen, zoals ik altijd dacht. Toen de kinesist in kwestie mijn benen zag zei ze ook meteen: "Jij bent meer zo'n creatief type. Paardrijden, ballet, tekenacademie. Die dingen. Toch?" Nog voor ik zelf ook maar iets gezegd had. Redelijk spot-on. Ik verschoot er een beetje van dat dat zó duidelijk was. Maar tegelijkertijd was ik ook trots. Want hell yeah. Ik bén dat type. 

Geen balsporten of chiro-spelletjes of andere competitieve toestanden voor mij. Stop mij niet in team vol gedreven sporters want dat loopt gegarandeerd verkeerd af. Ik sport liever in mijn eentje. Geen andere mensen om te imponeren of een team dat je kan teleurstellen. Nope. Er is enkel de competitie met mezelf. 

Of zoals Mia het zou zeggen: "I am a synchronized swimming, yoga doing, horseback-riding, wall climbing type girl." 
En dat is helemaal oké. 



11 opmerkingen

  1. Heel herkenbaar. Ik sport ook liever alleen. Wandelen, krachttraining, zwemmen, heerlijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Balsporten zijn ook echt niets voor mij, haha. Elke maand stond er tijdens L.O. weer een andere op het programma en ik heb er echt geen enkele gevonden die mij lag, haha! Honkbal vond ik nog wel leuk, maar echt goed was ik er ook niet in :D

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuk geschreven! Ik ben juist gek op sporten, behalve dat ik er de laatste twee maanden echt te weinig energie voor had... :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel. En dat je gek bent op sporten is alleen maar top! Ik wou dat ik het ook was ;)

      Verwijderen
  4. Ik doe helemaal niets van sport. L.O. was vroeger een hel en tegenwoordig is mijn werk mijn work-out. Bij mij wou de kinesist mij aan het sporten krijgen, maar door de beperking aan mijn knieën die ik heb is dat niet zo simpel. Ik probeer nu wel elke dag een sessie buikspieroefeningen te doen om te voorkomen dat ik weer pijn in de rug ga voelen (zou van mijn bekken komen, maar is niet zeker). Dit kan ik gelukkig vanuit mijn luie zetel, haha

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Kan ik mij helemaal voorstellen dat uw werk uw work-out is. En terecht. Spieroefeningen doe ik in het algemeen ook veel liever dan cardio (en zou ik eigenlijk ook veel vaker moeten doen voor mijn bekkeninstabiliteit), maar het komt er dan toch ook niet van. Oeps.

      Verwijderen
  5. Heel herkenbaar, ik ben ook meer dat type. Ik had een gruwelijke hekel aan gym op school. Zwemmen, paardrijden en yoga zijn geweldig!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik was ook altijd rotslecht in LO op school, tot wij in de twee laatste jaren een juf kregen die niet keek naar hoe goed je iets kon maar of je wel je best deed en ik deed altijd mijn best dus sindsdien had ik wel altijd goede punten :p Ploegsporten zijn al helemaal niets voor mij en iets met ballen ook niet. Ben altijd bang dat ik zo'n ding in mijn gezicht ga krijgen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Amai, héél fijn om te horen dat er ook zo'n leerkrachten bestaan. Al blijf ik het wel een beetje een stom vak vinden, L.O.! Bij ons op school waren het vrijwel constant ploegsporten. Als je daar dan niet voor in de wieg bent gelegd heb je elke week iets waar je tegenop moet kijken. Hopelijk is er ondertussen al wat meer variatie in de lessen gekomen.

      Verwijderen
  7. Ohhhh L.O. .... Wanneer wij een handstand moesten maken voor een cijfer, hielpen drie vriendinnen en de docent mij tegen de muur aan. Zo kon er nog net een zesje vanaf, hahah!

    Ik wil weer gaan hardlopen, want dat vind ik heel fijn. Alleen krijg ik zo'n last van mijn oren met deze kou, dat ik liever pas weer begin als het buiten warmer is. Gisteren heb ik een badpak gekocht, zodat ik vanaf volgende week weer kan zwemmen. Dat heb ik al heel lang niet meer gedaan, maar het lijkt mij lekker om minstens een keer per week banen te trekken. Een bikini lijkt me dan niet fijn, hahah!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, L.O.-drama. Herkenbaar. Ik heb nog steeds nachtmerries als ik aan zulke dingen terugdenk ;) En ja, kan ik me helemaal inbeelden dat je nu liever wat wacht met gaan hardlopen. Dit weer is daar echt niet voor gemaakt. Brrr. Maar toch alvast veel succes gewenst voor als je terug gaat beginnen! Ook veel plezier met het zwemmen. Een nieuw badpak is wel een goede motivatie vind ik. +Gewoon aandoen waar jij je comfortabel mee voelt, dus badpak it is :)

      Verwijderen