Bloggen en privacy?

De combinatie bloggen / privacy. Ik vind het wel een dingetje. Aangezien ik toebehoor tot de MSN-generatie spendeer ik al vrijwel mijn hele leven op het internet. Met vallen en opstaan heb ik dus ondertussen wel geleerd wat ik online wil delen en wat niet. Tegenwoordig weet ik voor mezelf de grens relatief makkelijk te trekken en blog ik enorm bewust over bepaalde dingen wél, en over bepaalde dingen dus ook absoluut niet. Vandaag vertel ik je meer over de keuzes die ik voor nu heb gemaakt omtrent privacy en mijn blog.

Jullie weten ook niet alles
Een tijdje geleden postte ik mijn Goodbye 2017 artikel en toen merkte ik dat ik eigenlijk minder van mezelf deel dan ik in eerste instantie dacht. In dat artikel concludeerde ik namelijk dat mijn jaar nogal turbulent was geweest, maar in de tekst zelf beschreef ik voornamelijk positieve gebeurtenissen. Voor jullie, als lezers, komt dat dan waarschijnlijk gek over. Oppervlakkig zelfs. Ik maak mooie reizen, doe leuke dingen en zeg dan dat ik toch een moeilijk jaar heb gehad. Yeah, right.

Dat artikel zette me dus aan het denken. Hoewel ik best wel veel deel en af en toe heel open kan zijn over bepaalde zaken, weten jullie ook niet alles. Zo zijn er onderwerpen die ik bewust niet aankaart op mijn blog. Het liefst van al zou ik alles met jullie (lees: mijn lieve volgers) willen delen, maar ik besef ook maar al te goed dat iedereen kan meelezen en dat àlles delen dus een grote no-go is. Je weet nooit wie er achter z'n scherm toch ook maar stiekem zit mee te lezen. Ik krijg toffe reacties, super vriendelijke berichtjes en via Bloglovin' kan ik een beetje volgen wie er interesse heeft in mijn blog. Maar aan mijn statistieken kan ik natuurlijk ook wel zien dat er meer bezoekers zijn dan enkel diegenen die zich kenbaar maken.

Niemand hangt graag de vuile was buiten
Achter mijn jaar 2017 schuilde dus ook heel wat meer dan enkel en alleen maar hetgeen ik liet zien. Voornamelijk op negatief vlak. Want hoe je het ook draait of keert... het is en blijft moeilijk om ook al de slechte momenten uit je leven op het internet te gooien. Niemand hangt graag de vuile was buiten, zeker? Het is daarom ook dat ik de mensen die dat wél doen enorm bewonder. Open en eerlijk kunnen zijn over stoornissen, depressies, gescheiden ouders, toxische relaties,... is heel moedig. Het zijn ook de mensen die dat wél doen, die taboes weten te doorbreken en andere mensen vaak ontzettend goed doorheen soortgelijke situaties helpen. Hoedje af daarvoor.

Tevreden zoals het nu is
Voorlopig ben ik tevreden met mijn blog zoals die is. Héél af en toe leg ik eens een stukje van mijn ziel bloot, maar meestal praat ik relatief oppervlakkig over... wel... mezelf. (Hence, the blog name!) Ik vind het echt niet erg dat de hele wereld weet welke kleur nagellak ik draag, of dat ik graag in mijn pyjama rondloop en verliefd ben op mijn huisdieren. Who the hell cares? Weet-je-wel. Ik ben er vrij zeker van dat er mensen zijn die ergere dingen uitsteken dan ik, met mijn kleine blog. Zolang ik mij maar goed voel met alles wat ik deel, en daar ook niemand anders bij betrek, dan is alles gewoon oké.  En als het oké is, dan is het goed.

Ciao bye.

Wat is jouw mening omtrent bloggen en privacy? Ik ben benieuwd!


17 opmerkingen

  1. Ik vind het goed dat je erover nadenkt. Ik deel ook niet alles. Ook omdat negatieve zaken vaak niet alleen betrekking hebben op mezelf. Laatst kreeg ik via het contactformulier van mijn website een bericht 'I found you'. Van iemand die ik regelmatig bij de bushalte zie... toen werd ik me er weer even heel bewust van dat iedereen mee kan lezen en dat dat ook nadelig kan zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad echt wel eng. Wat een rare mensen lopen er toch rond... Zo'n gebeurtenissen doen je dan automatisch nog wat éxtra nadenken voor je wat online zet.

      Verwijderen
  2. Ik vind het goed dat je niet alles op internet gooit, net wat je zegt, je weet nooit wie er ook meeleest :). Ik doe dit zelf ook niet. Er zijn zeker situaties die ik zou willen delen, maar vanwege privacy gewoon niet doe.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik denk er ook vaak over na! Ik deel ook wel redelijk veel maar ook heel veel niet, zo weet niemand bijvoorbeeld waar ik precies woon en waar ik mijn dagen doorbreng. Dat geeft me wel een veilig gevoel. Zeker omdat pas mijn identiteit is gestolen en iemand zich heeft voorgedaan als mij. Ik moet zeggen dat ik daar wel echt bang van ben geworden.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh nee, wat erg. Zulke gebeurtenissen zijn echt wel eng. Maar inderdaad... dat doe ik dus ook. Ik deel bepaalde dingen ook niet simpelweg omdat ik me er dan beter bij voel. En zo hoort het ook.

      Verwijderen
  4. Ik vind het een hele lastige. Want ik vind dat je best veel online mag zetten, maar dat je wel oplet dat je niet alles vrijgeeft. Het hangt er natuurlijk ook maar net vanaf waar jij je goed bij voelt én met wie je rekening moet houden. Mijn vriend is bijvoorbeeld heel erg gesteld op zijn privacy - het is zelfs één van de redenen waarom hij zijn stadje in Spanje is ontvlucht - dus daar heb ik gewoon rekening mee te houden. En soms vergeet ik dat en moet hij me daar op aanspreken. Maar hij moet het wel doen, anders ga ik blijkbaar iets te snel in oversharing mode!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ben het helemaal met je eens. Soms hoor ik weleens opmerkingen in de zin van: 'Je zet véél te veel online', maar zolang je er jezelf maar goed bij voelt en er niemand anders bij betrekt zie ik er geen graten in. En ooh, zeg. Ik kan me voorstellen dat het opletten geblazen is als je zo erg op je vriend moet letten. Het hoort er natuurlijk gewoon bij, maar ik kan me levendig inbeelden dat je al snel in die oversharing mode zit. Mijn vriend is net de enige persoon in mijn leven waar ik wél open over kan schrijven hier. Over vrienden en familie probeer ik het zo min mogelijk te hebben, en dat is soms ook best moeilijk.

      Verwijderen
  5. Ik deel eigenlijk wel best veel maar ik praat ook veel tegen de mensen bij wie ik me goed voel en wie weet tegen wie zij dat allemaal zeggen. Ik houd een beetje hetzelfde aan als jij; zolang ik me goed voel, doe ik verder op dezelfde manier :) Sowieso wel positief om er bewust over na te denken. Ik deel dan wel veel, maar ik deel ook veel niet (ook al lijkt dat misschien niet zo. Haha). Ach ja, ieder zijn ding zeker?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, inderdaad! Praten tegen mensen is misschien nog erger dan je gedachten gewoon opschrijven... wie weet hoe ze doorvertellen wat je tegen hun gezegd hebt. Haha. Ik let in het dagelijkse leven daarom ook heel erg op wat ik tegen wie allemaal zeg. Maar absoluut, ieder zijn ding. En ik heb bij jou helemaal niet het gevoel dat je echt alles (of héél veel ofzo) deelt hoor. Ik ga er nog steeds vanuit dat er dingen zijn die we niet weten ;)

      Verwijderen
  6. Als onzeker meisje probeer ik ook zo min mogelijk over mijn privé te delen, maar toch deel ik best veel *oeps* Je hebt gelijk, wie leest er nu allemaal mee. Er zijn wel meer mensen die lezen maar niet reageren, dus dat weet je nooit.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is gewoon goed om in je achterhoofd te houden dat iedereen kan meelezen. Dan let je automatisch al meer op alles wat je online zet ;)

      Verwijderen
  7. Ik deel best veel, maar goed, ik ga schuil achter een bitmoji die Sam heet, dus welk recht van spreken heb ik ;-) Is gewoon ook een moeilijk gegeven omdat ik per definitie niet enkel dingen over mezelf deel. Onlangs ben ik wel voor de eerste keer in het midden van de nacht opgestaan om een ingeplande blogpost offline te halen omdat ik vond dat het de situatie en de date in kwestie niet juist weergaf (haha, sorry, ik heb je een Rambo-hoofdstuk afgepakt!) en dan post ik het ook gewoon liever niet. Zelfs anoniem blijf ik dat een moeilijke kwestie vinden, dus ik moet er eigenlijk niet aan denken om met naam en toenaam te bloggen, haha! Ik snap ook wel dat je de moeilijke zaken filtert - die komen denk ik ook al snel anders over dan je ze eigenlijk bedoelt.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo'n Sam-bitmoji is gewoon heel slim hoor. Ik vind het knap dat je, zelfs anoniem, zo bezig bent met wat je online zet. (Ja, maar wel verdorie... daar gaat mijn Rambo verhaal ;p) Onder je naam bloggen is het gewoon éxtra, éééxtra opletten. Het zou leuk zijn mocht ik hier ook over mijn date-verleden kunnen vertellen, maar... nope. Dat toch maar niet. Haha.

      Verwijderen
  8. Het is inderdaad een lastige combinatie, bloggen en privacy. Of eigenlijk is het heel makkelijk want je kunt alles lekker zelf bepalen. Maar toch, je bent er wel mee bezig met wat je wel en niet openbaar maakt. Ik vind het soms ook lastig. Vooral ook omdat ik het vaak leuk en interessant vind om bij anderen over hun persoonlijke even te lezen. Voor mezelf heb ik een aantal duidelijke regels over onderwerpen die ik niet op mijn blog plaats. Maar er zijn ook twijfelgevallen. Daar probeer ik gewoon wat langer over na te denken en dan goed naar mijn gevoel te luisteren. Ik zeg altijd in het verkeer: bij twijfel niet inhalen. Dus dat geldt ook een beetje bij bloggen: bij twijfel, niet publiceren.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat klopt. Het is lastig, maar ook makkelijk omdat je alles zelf kunt bepalen. Ik heb ook zo'n lijstje met dingen waar ik niet over blog. En op vlak van alles waar ik wél over schrijf ga ik ook simpelweg op mijn gevoel af. Bij twijfel: niet publiceren! Naar jezelf luisteren is vaak de beste oplossing!

      Verwijderen