"She was free in her wildness. She was a wanderess."

WAN-DER-LUST (wŏn′dər-lŭst′) (n.) A very strong desire or urge to travel and explore the world. 

Wel... van één ding ben ik zeker. En dat is van mijn passie voor reizen. Benieuwd naar hoe die begonnen is? Lees dan hier zeker verder. Neem er misschien ineens een kopje thee bij want het is een lang verhaal.

"If traveling was free, you'd never see me again."
Mocht het effectief gratis zijn, reizen, dan zou je mij waarschijnlijk niet snel meer terug zien. Ik voel mij vlug thuis op nieuwe plaatsen en de gedachte om mij nu al te settelen op één plaats vind ik best afschrikwekkend. Ik moet kunnen rondtrekken. Ik moet nieuwe plaatsen kunnen ontdekken en nieuwe mensen kunnen ontmoeten. Vrijheid is voor mij heel belangrijk. Kunnen gaan en staan (en kunnen vertrekken) wanneer ik wil. Lang op één plaats blijven is niet iets wat mij gelukkig maakt.

("If traveling was free, you'd never see me again")

Als kind...
Vele mensen beginnen hun reisverhaal met: "Het reizen heeft er bij mij altijd al ingezeten...". Wel, bij mij helemaal niet eigenlijk. Als kind moest ik met mijn ouders elk jaar mee naar Spanje tijdens de zomer. Vreselijk vond ik het om mijn huisdieren en mijn grootouders achter te moeten laten. Elke avond moest en zou ik naar huis bellen om te vragen of alles nog oké was met iedereen.

(Spanje)

In mijn tienerjaren besloten mijn ouders Spanje achter hun te laten en elke zomer naar Frankrijk te trekken. Ook dat vond ik nog steeds vreselijk. Niet meer per sé omdat ik familie en huisdieren moest missen op vakantie, maar omdat ik het niet leuk vond om met mijn ouders op vakantie te gaan.

(Disneyland)


Skivakanties
Wat ik wel altijd leuk vond was gaan skiën met school. Op mijn 12de én mijn 13de koos ik er dan ook voor om mee te gaan op skivakantie. De eerste keer gingen we naar Oostenrijk, de tweede keer naar Italië. Super vond ik dat: een mooie omgeving, fijne vrienden en leuke uitstapjes. En dat alles wetende dat mijn ouders thuis waren om voor alles en iedereen te kunnen zorgen. En zo begon mijn passie voor reizen.

(Skivakantie Oostenrijk, 2000)

Op mijn 14de ging ik opnieuw skiën. Samen met een vriendinnetje trok ik met een jongerenorganisatie (CM) naar Zwitserland. En hoewel zo'n georganiseerde groepsreizen mijn ding niet zijn, genoot ik toch van het prachtige land waarin we waren.

Na een tijdje begon ik ook meer en meer te genieten van de familievakanties. Terwijl vriendinnen stilaan alleen op vakantie begonnen te gaan met hun vriendjes en mij raar bekeken omdat ik nog met mijn ouders meeging, begon ik dat juist nu pas plezant te vinden. Waarom niet met je ouders meegaan zolang dat nog kan?

Schoolreizen
Ook met school volgde er nog een reisje naar Parijs en vervolgens een rondreis door Italië. En zoals ik hier eerder al zei; groepsreizen zijn niet meteen mijn ding. Het was fijn om nieuwe plaatsten te kunnen ontdekken, maar ik had dat allemaal liever met een kleinere groep mensen gedaan. Nu ja, spijt dat ik ben meegegaan heb ik absoluut niet hoor.

(Rondreis Italië, 2006)

Vrijwilligerswerk in mijn eentje
In 2011 besloot ik in mijn eentje naar Griekenland te gaan om daar vrijwilligerswerk te gaan doen op een manège in Evia. Ik had nog nooit gevlogen en was nog nooit alleen op reis geweest, dus dat was allemaal best spannend. Maar eens aangekomen en geïnstalleerd werd het één van de beste ervaringen van mijn leven. Nadien reisde ik ook nog door naar Santorini. Zalig!

(Werken op een manège in Griekenland was één van de beste ervaringen van mijn leven!)


Citytrip-traditie
Buiten de jaarlijkse familievakantie besloot mijn mama er een traditie van te maken om samen met mij en mijn zus elk jaar een citytrip te gaan maken. Onze eerste trip ging naar Londen, en sindsdien zijn we daar (buiten één keertje Barcelona) al zo'n viertal keer naartoe geweest. Die stad blijft ons telkens opnieuw verrassen.

(Oxford Circus, Londen)


Passie voor reizen
In 2012 ging ik voor het eerst op vakantie met vrienden. Naar Toscane in Italië. Leuk, gezellig, mooi, relaxed. Het was plezant. Ik wilde telkens meer van de wereld zien.

En toen leerde ik mijn vriend, Kristof, kennen. Hij deelt mijn passie voor reizen en ondertussen zijn we al naar Curaçao, Dubai, Jordanië, Florida, Egypte, Tunesië,... geweest. Wanneer het kan zijn we weg! Hoe meer, hoe liever!

(Toscane, Italië)

Dus ja. Reizen is een groot deel van mijn leven. Het geeft mij het gevoel dat ik leef en dat ik de wereld aankan (zelfs in mijn eentje!). Mijn passie voor reizen is samen met mij gegroeid en mijn reizen hebben mij gemaakt tot wie ik nu ben. Voordat ik mij ergens settel wil ik dus eerst nog wat meer van de wereld zien.

(Petra, Jordanië)

Wat is één van jouw passies? 


4 opmerkingen

  1. Ik hou wel van reizen & klaag steeds dat m'n mama wil thuisblijven ipv weg te gaan, maar m'n passie voor reizen is niet zo groot als die van jou. Ja, ik wil ook de wereld zien, zeker met m'n passie voor fotografie, maar reizen maakt mij ook moe & soms zelfs ziek. Daar heb 'k steeds weer schrik van, dat 'k niet van m'n reis ga kunnen genieten omdat 'k weer eens slecht zou kunnen zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Gratis reizen...het klikt echt als een droom! Ik voele me ook vaak heel snel thuis ergens. Ik wil heel graag in buitenland studeren/wonen/werken.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik had er als kind al last van. Elke schoolreis kwam 'k als een doodziek kind terug naar huis. Soms was 'k zelfs al ziek van voor 'k vertrok. Dat was van de zenuwen dat ' k niet weer ziek mocht zijn, volgens mij. Leuk was 't niet, hoofdpijn, buikpijn, zelfs overgeven was normaal. 't Beterde wel met de jaren, want Parijs heb 'k wel overleefd ;) Ik was wel doodop, maar dat ben 'k altijd!

    BeantwoordenVerwijderen