Tag - And that's who I am

Tags, Tags, Tags... Ik vind ze veel te leuk om niet in te vullen. De 'And That's Who I Am Tag' is een persoonlijke Tag die tot stand is gekomen door de gelijknamige Tumblr blog. Daar kan je namelijk allemaal plaatjes terugvinden die jou kunnen omschrijven. Voor deze Tag ga je simpelweg op zoek naar enkele van die plaatjes die bij jou passen, en voila... . Lees verder om te weten te komen welke plaatjes ik gekozen heb en leer me zo ook een beetje beter kennen. 

Ondanks dat ik me vaak 'down' voel, ben ik toch redelijk positief ingesteld. Ik geloof echt dat mijn dromen zullen uitkomen, hoe groot ze ook zijn of hoe onwerkelijk ze soms ook klinken. Mirakels bestaan en uiteindelijk komt alles altijd wel goed. Als ik me slecht voel dan kunnen zulke gedachten me altijd weer opbeuren. 

Zoals J.K. Rowling het al eens zei: 'We all got both dark and light inside us. What matters is the part we choose to act on. That's who we really are.' Mensen worden zeker niet door en door 'slecht' geboren. Er zit iets goed in ieder van ons.

Nu ik het daarnet toch over J.K. Rowling had, ik ben echt opgegroeid met Harry Potter. Volgens mij was ik twaalf toen ik het eerste boek las, en ik herinner me het moment dat de allerlaatste film in première ging in Londen nog zo goed. Ik was op vakantie in Frankrijk en was de livestream aan het volgen. Ik krijg er nog steeds kippenvel van als ik eraan terugdenk. Op Pottermore ben ik ingedeeld bij Huffelpuf. En ik ben er trots op ook! Huffelpuffers zijn harde werkers die trouw zijn en veel geduld hebben. Ik kan me er helemaal in vinden. 

Ik hou nu eenmaal van de gezellige sfeer, al de lichtjes, de kaarsjes, het lekkere eten, de cadeautjes, de kerstfilms,... . Zalig. 

Ik wil de hele wereld zien. Voor ik een eigen huisje of kinderen wil, wil ik reizen! Zoveel ik kan. Ik heb ook nog totaal geen behoefte om me te settelen. De meeste mensen van mijn leeftijd vinden het raar dat ik nog bij mijn ouders woon en nog niet aan kinderen denk, maar ik vind het goed zo. Nu ik jong ben wil ik van het leven profiteren. Het liefst van al zou ik gewoon een wereldreis maken. Weg van alles en iedereen, doen wat ik graag doe. Eigenlijk zou ik het gewoon moeten doen. Niet denken, DOEN! Was ik maar zo moedig.

Mijn mama, papa, broer en huisdieren (want die zijn natuurlijk ook deel van de familie) betekenen alles voor mij. Ik zou niet zonder hen kunnen leven! Mocht ik de wereld toch ooit gaan rondreizen, ik zou vaak aan de telefoon hangen denk ik. 

Ik hou ontzettend veel van dieren en ben daarom ook al sinds mijn 12de vegetariër. 'Waarom is de éne je vriend en de andere je maaltijd?' Ik heb er echt moeite mee. Dieren die pijn moeten lijden gewoon zodat mensen 'lekker' kunnen eten. Waarom? Waarom laten we zoveel dieren afzien terwijl wij als mensen makkelijk zonder vlees kunnen overleven? Wisten jullie trouwens dat er in België alleen al 650.000 dieren pér dag geslacht worden? Ik bedoel maar... .

Maar hey, ik heb thuis twee schatten van patatten (katten) rondlopen die gezegend zijn met een luxe leventje. Dat is dan toch ook al dat. 


Omdat in bad gaan zo ontspannend is. En extra leuk met een Lush Bath Bomb.

'Excuse me when I don't talk much, it's loud enough in my head'. Ik denk véél te veel na. Vaak betrap ik mezelf erop dat ik niet mee aan het babbelen ben met vrienden omdat ik aan het nadenken ben over iets dat tien minuten geleden gezegd werd. Heel gek. En omdat ik zoveel nadenk maak ik me ook vaak zorgen. Alle mogelijke rampscenario's van alle mogelijke situaties hebben zich al weleens afgespeeld in mijn hoofd. Best vervelend. Ik zou wel eens een dag door het leven willen gaan als een zorgeloos persoon. Gewoon om te weten hoe dat voelt. 

Ja, dat vind ik gewoon super tof! Ik ben altijd een grijze muis geweest. Ik was niet populair op school, niemand kende mij, niemand toonde interesse,... . Dus als er nu iemand is die mij wél opmerkt krijg ik altijd al meteen een wauw-gevoel. 

Ik ben graag alleen. Niet altijd natuurlijk. Gewoon af en toe. Ik heb toch wel veel tijd voor mezelf nodig. Misschien omdat ik een 'denker' ben en al mijn gedachten vaker op een rij moet zetten dan andere mensen? Ik weet het niet. 

Ik vind het ook nooit fijn om constant nieuwe mensen te leren kennen. Ik ben misschien gewoon niet zo sociaal? Haha. Online vind ik het allemaal geen probleem, maar in het echte leven vind ik het niet zo makkelijk. Mezelf aan iemand voorstellen alleen al... brrr. 

Tja, ik heb mij altijd een beetje de vreemde eend in de bijt gevoeld. Het zal zijn omdat ik meer denk dan praat. Ik ben veel stiller dan de meeste andere mensen die ik ken. Daarbovenop ben ik ook veel rustiger en ben ik graag regelmatig gewoon thuis, terwijl mijn vrienden liever gaan feesten. Nu ja, ik ben wie ik ben en ik ben daar blij mee. Dus vreemde eend in de bijt? So be it :)

Laat gerust ook een feitje over jezelf achter. Ik ben benieuwd.


Geen opmerkingen