Bali dag 3 - Chasing waterfalls met mijn onsportief lijf

Vandaag werden we wakker in het mooie Lovina. Met uitzicht op de zee en meteen al meer zon dan de vorige dag! Heerlijk dus. Op de planning voor vandaag stonden twee watervallen en een viewpoint over de Mount Batur, maar uiteraard werd ook vandaag ons schema weer lichtjes gewijzigd...

Dolfijnen spotten in Lovina?
Lovina is een kleine badplaats in Noord-Bali en staat voornamelijk bekend om zijn dolfijnen! Je kan van hieruit namelijk elke ochtend een bootje nemen om er dolfijnen te gaan spotten. We hebben er even aan gedacht om dat ook te gaan doen, maar aangezien er dagelijks echt zóveel boten met daarop toeristen de zee intrekken is de activiteit niet meer bijzonder (/diervriendelijk?). Echt magisch is het natuurlijk niet meer om wat dolfijnen uit het water te zien springen wanneer er nog honderden andere toeristen staan toe te kijken. Dit hebben we dus maar overgeslagen.


Ontbijten
In de plaats daarvan namen we onze tijd om rustig te ontbijten en te genieten van de ochtendrust. Volgens mij was iedereen in ons hotel namelijk wél dolfijnen gaan spotten, want we zaten helemaal alleen in het restaurant. Extra genieten van die stilte dus! Al heb ik wel even heel hard moeten lachen toen ze de menukaart kwamen brengen. Dat ding was gigantisch groot, en er stonden maar vier soorten 'breakfast' op. Haha. Zo grappig!



Sekumpul waterval
Na het eten was het alweer tijd om te vertrekken. We checkten uit en gingen opnieuw op pad met onze chauffeur, Bluey. Eerste stop? De Sekumpul waterval. Op Tripadvisor hadden we op voorhand naar watervallen gezocht die relatief goed te doen waren voor onsportieve mensen zoals mij, en op de één of andere manier kwam de Sekumpul waterval zo op ons lijstje te staan. Vreemd, want wat heb ik daar afgezien met mijn onsportief lijf! Halleluja. Haha.

Aangekomen betaalden we 5000 idr inkom p.p., waarna we aan onze wandeling naar de waterval konden beginnen. Er staan aan de ingang ook een heleboel locals die vragen of ze je mogen gidsen (mits vergoeding), maar dat is echt niet nodig. De weg naar de waterval is vrij duidelijk, en mocht het nodig zijn kan je altijd instructies vragen aan locals die je onderweg tegen komt. Die helpen je echt met veel plezier. (Tip: altijd links aanhouden bij elke afslag, dan kom je er vanzelf!)


Terug naar onze wandeling nu. Tot ongeveer halverwege valt de route goed mee. En dan kom je ineens op een punt met alleen maar trappen die stijl naar beneden lopen. Mijn spieren begonnen er letterlijk van te trillen. Vervolgens wandel je over een bruggetje en dan kom je op een punt waarbij je zowel rechts als links een waterval kunt gaan bezoeken. Let op; de waterval links zit in de inkom prijs inbegrepen, de waterval rechts niet. Daarvoor moet je weer een klein beetje bijbetalen.



Wij besloten gewoon naar de waterval aan de linkerkant te gaan en volgden een kronkelend padje tot aan een rivier. Die moesten we oversteken (gaat heel makkelijk op blote voeten!) en dan sta je daar opeens knal tegen een gigantische waterval. Fan-tas-tisch! Echt een speciaal moment waar we dan ook optimaal van genoten hebben. Vergeet trouwens niet om al je elektronica thuis te laten of in waterdichte zakjes te stoppen. Wanneer je zo dicht bij een waterval kunt gaan staan ben je namelijk al snel compleet doorweekt. Heerlijk!



En dan is het tijd om al die trappen terug naar boven te nemen. Een grote nachtmerrie voor mij. Wat heb ik daar afgezien! Ik vond het verschrikkelijk. Als je dus, zoals mij, nooit sport... dit is héél vermoeiend! Maar zeker niet onmogelijk want ik heb het ook overleefd ;) En uiteraard kun je pauzeren zoveel als je zelf maar wilt. No shame!

Lemukih waterval?
De Lemukih waterval zou onze tweede stop van de dag worden. Haha. NOPE! Na de Sekumpul had ik het wel even gehad met sportief zijn. Ik was compleet kapot! In het vervolg zal ik dus niet meer zo snel twee watervallen achter elkaar inplannen ;)

Pinggan Village, Kintamani (viewpoint over Mount Batur)
De Mount Batur Sunrise wandelingen zijn erg populair in Bali. 's Nachts opstaan om in het donker een actieve vulkaan te gaan beklimmen om dan de top te bereiken wanneer de zon opkomt. Ik moet zeggen dat ik het héél graag ook had gedaan. Maar op voorhand wist ik al dat ik die berg nooit zou op geraken. (Ik moet dringend gaan beginnen sporten, eh?!) Als alternatief vond ik dit viewpoint. Je hebt er een mooi uitzicht over de Mount Batur, en dat is beter dan niks natuurlijk ;) En hoewel de wolken bij ons weer overduidelijk aanwezig waren heb ik toch van het uitzicht kunnen genieten. Zo rustgevend dat het daar was... Opnieuw heel speciaal om mee te kunnen maken!






Amed
En toen was het alweer tijd om naar ons volgende hotel te rijden. Dit keer verbleven we in Amed; een veelbesproken plaats onder duik- en snorkel liefhebbers. Het onderwaterleven zou hier uniek zijn én zich daarbovenop dicht bij het strand bevinden. Ideaal dus. En hoewel ik er echt naar had uitgekeken om te gaan snorkelen, voelde ik mij bij aankomst in het hotel niet zo goed. Die kronkelende weggetjes van vandaag hadden mij niet meteen veel goed gedaan. Na ons in onze kamer gesetteld te hebben ging ik wat op het strand liggen, terwijl Kristof ging snorkelen. En blijkbaar heb ik niet veel gemist want Kristof vond het zeewater hier enorm vervuild. Ik zag hem op een gegeven moment ook gewoon tegen een plastieken zak zwemmen. Serieus. Waar gaat dat toch heen met de aarde? Triest hoe de mens in staat is om àlles hier te verpesten... . En hoewel ik mij al bezig hield met het milieu, heeft dat toch wel mijn ogen geopend om nóg milieubewuster te gaan leven!

Migraine madness
Maar oké. Genoeg afgedwaald. Kristof hield het snorkelen niet zo lang vol omwille van al het afval in het water, dus gingen we nog snel een ontspannend duikje nemen in het zwembad en een hapje eten in ons hotel. Om vervolgens uitgeteld in bed neer te ploffen. En toen begon het... ik kreeg een migraine aanval. Ik heb dat thuis regelmatig, maar op vakantie is het op de één of andere manier nog nooit eerder voorgevallen. Voor alles een eerste keer, zeg maar. Uiteraard heb ik altijd al de nodige medicatie bij, dus ik wist me goed te behelpen. Maar voor Kristof was het niet zo plezant. Alle lichten moesten uit en alles dat lawaai maakte moest uitgezet worden. De hele kamer moest dus pikdonker zijn (geen tv, geen laptop, geen gsm!) en de airco moest uit (jawel!). Niet zo aangenaam natuurlijk. Gelukkig duurde mijn aanval maar enkele uren (soms kan dat ook dagen zijn) en mocht het licht daarna terug aan. En heel raar, maar na een migraine aanval heb ik altijd zin in ijs. Alsof het hebben van een brainfreeze helpt tegen de pijn in mijn hoofd ofzo (?). Heeft Kristof nog roomservice voor mij moeten bestellen. Haha.







Ben jij weleens ziek geweest op reis?

Liefs, Sarah

5 opmerkingen

  1. Wat een leuke foto's, alsof ik even terug ben op Bali. Ik vond de watervallen echt geweldig mooi en inderdaad, die klim naar boven is echt verschrikkelijk! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel :) En absoluut. Die klim naar boven was de hel! Haha.

      Verwijderen
  2. Ik was constant ziek. Steeds van de autoreis. Zowel op schoolreis als op reis met mijn ouders. Ik heb steeds het geluk gehad dat we onmiddellijk op de kamer konden zodat ik even kon bekomen. Op schoolreis had ik steeds een paar extra zakjes mee tegen dat ik moest overgeven. Verschrikkelijk. Op den duur werd ik gewoon ziek van de zenuwen dat ik niet ziek zou worden..

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Super vervelend! Dan autoreizen maar zoveel mogelijk vermijden. Hopelijk wordt ge nie zo ziek in de trein/het vliegtuig zodat ge op die manier toch ergens kunt geraken.

      Verwijderen
  3. Erg mooie foto's, het ziet er daar prachtig uit. Die waterval... zo mooi!
    Het zwembad ziet er trouwens ook schitterend uit, wat een mooie locatie!

    BeantwoordenVerwijderen