Bali dag 1 - Jetlag dag

Na een 16 uur durende vliegreis en meer dan 24 uur onderweg te zijn geweest waren we blij om in ons hotel in Bali aan te komen. Want hoe graag ik ook vlieg, bijna 16 uur non-stop in zo'n vliegtuig zitten is toch wel een beetje te veel van het goede. Gelukkig ken ik mezelf en plande ik een jetlag-dag in onze planning. Ook dit keer was het namelijk weer van dat. Ik viel weer veel te vroeg in slaap en werd in het midden van de nacht klaarwakker. Mijn biologische klok kan die verschillende tijdzones nog steeds niet aan. Ik raak er altijd zo van in de war. Maar hoe dan ook, ik was blij met een vrij dagje in onze planning. Dat is meteen ook de ideale manier om een compleet nieuwe plaats te leren kennen. Ik heb dat nodig, wat tijd om te kunnen wennen aan zo'n vreemde omgeving met andere culturen en dergelijke. Er werden de eerste dag al meteen miljoenen nieuwe indrukken naar mijn hoofd geslingerd en daar moet ik dan altijd even van kunnen bekomen. 

Hallo, 4u 's morgens
We kwamen 's avonds aan in Bali en na een kort nachtje slapen (want hallo 4u 's morgens) waren we helemaal klaar om het ontbijtbuffet in ons hotel te gaan ontdekken. Lekker! Erg uitgebreid was het niet aangezien we daar ook niet voor betaald hadden, maar er was wel een 'Egg Station' waar je eieren in alle soorten en maten naar hartelust kon bestellen. Little did we know dat ze in Bali SUPER veel ei eten en we dat al snel beu zouden zijn. Haha. Maar goed, het eten smaakte en na het ontbijt wilden we op ons gemakje wat leuke hotspots in de omgeving gaan verkennen.



Nalu Bowls
Eerste stop? The Shelter/Nalu Bowls in Seminyak. The Shelter is een erg toffe plaats om iets te gaan eten of drinken en je kunt er de alom bekende Nalu Bowls (oftewel smoothie bowls) bestellen. Daar moesten we dus ook geweest zijn. We besloten om aan ons hotel een taxi te nemen en werden mooi voor de deur gedropt. Not so fun fact: Kristof betaalde onze chauffeur 'per ongeluk' 200.000 idr i.p.v. 20.000! (In euro is dat ongeveer €14 i.p.v. €1,4) Serieus. Ik ben er stiekem nog steeds een beetje kwaad over want oplettendheid omtrent geld mag (moet!!!) wel. Slechte punten voor Kristof dus! Maar oké, ik ga hier niet over afdwalen nu. Het was fijn zitten in The Shelter en na wat drankjes besloten we om met z'n tweetjes ook een Nalu bowl te delen. En maar goed ook, want ik lustte dat totààl niet. Haha. Heeft Kristof de hele bowl alsnog kunnen verorberen. Hij vond het namelijk wel erg lekker.


3D Dream Museum
Nadat we lang genoeg gezeten hadden besloten we wat rond te gaan wandelen. Het 3D Dream Museum bevond zich zo'n 15-tal minuten wandelen van onze bestemming, dus dat leek ons wel leuk om eens naartoe te gaan. (Stiekem wisten we van haar nog pluim wat het precies was, maar 3D Dream Museum klinkt leuk. Toch?!) En hoewel ik totaal geen kaart kan lezen heb ik ons, met mijn routeplanner in de hand, door de stekende zon naar onze bestemming geloodst. Go me. Alwéér slechte punten voor Kristof om mij het mannenwerk uit te laten voeren.

Het 3D Dream Museum was een hele belevenis. We betaalden 110.000 idr p.p. (oftewel €7,5 p.p.) om binnen te mogen en moesten aan de ingang meteen onze schoenen afgeven. Geen probleem, want met die hitte buiten voelde dat lekker fris aan. In het museum vonden we zo'n 120-tal 3D tekeningen terug waarbij je telkens leuke foto's kon nemen. In elke zaal stonden er ook vriendelijke personeelsleden die je maar al te graag wilden helpen met het maken van de foto's als je dat wou. Natuurlijk ben ik zo'n trees die zich daar erg ongemakkelijk bij voelt en sloeg ik alle hulp meteen in de wind. 'We kunnen ook wel foto's van elkaar nemen', dacht ik. Niet dus. Toen we bijna héél het museum gezien hadden bleek dat je, wanneer je een foto maakte, altijd op een gele pijl op de grond moest gaan staan. En... dat hadden wij uiteraard niet door. En wij maar foto's maken die er dan, vreemd genoeg, altijd een beetje 'off' uitzagen. Haha. In ieder geval een fijne manier om je een uurtje of twee bezig te houden, zo'n museum. Je zult je zeker niet vervelen met al die grappige foto's die je hier kunt maken.




Potato Head
Next stop? Potato Head. We namen de taxi naar deze volgende hotspot en waren best onder de indruk van de hoeveelheid security die hier rondliep. Alsof je je opeens in een andere wereld bevindt ofzo. Je tas wordt gecheckt bij het binnengaan van de bar en eigen flesjes drank komen er niet in! Laat dus flesjes water maar achterwege wanneer je naar hier komt. Eens binnen gekomen dachten we meteen fijn ergens te kunnen gaan zitten om iets te kunnen drinken, maar niets was minder waar. Wanneer je enkel komt voor drankjes zijn de zitplaatsen beperkt. Zo hebben wij een 10-tal minuten moeten wachten om vervolgens op een kruk aan de bar plaats te moeten nemen. Allesbehalve gezellig, maar alle andere plaatsen waren simpelweg bezet. Zo druk! Stiekem écht mijn ding niet, hoewel het er allemaal wel heel mooi en modern uitzag. Die drukte is er dan toch teveel aan voor mij. Gelukkig waren onze drankjes wel lekker en onze ober ook best grappig. Toen we zeiden dat we in België woonden riep hij meteen: 'HAZARD!'. Als in, de Belgische voetbalspeler. We besloten echter niet te lang in de drukte te blijven hangen, betaalden de best-wel-dure-rekening-voor-Bali en gingen op zoek naar onze volgende hotspot. Potato Head? Dat hoeft voor onze niet meer, de volgende keer ;)


Betelnut Café
Onze volgende stop werd het Betelnut Café in Canggu. Volgens Brooke Saward van WorldOfWanderlust haar favoriete plaats in Bali. Dus voilà. Aangezien het ondertussen tijd was voor ons avondeten gingen we daar een hapje eten. Lekker, maar om het onze nummer één must-visit in Bali te noemen... ? Nee! Dat nu ook weer niet.


Na het eten liepen we met een voldaan gevoel nog wat in de buurt rond, op zoek naar een taxi. En de avond sloten we rustig af in ons hotel in Seminyak. Heerlijk.

Waar ging jouw laatste reis naartoe? 

Liefs, Sarah

4 opmerkingen

  1. Heee bij Betelnut in Canggu ben ik ook geweest! Ik had daar een salade genomen en vond 'm erg lekker. Mijn vriend had een burger en die viel ook in de smaak. Oei, dat van die taxi... Dat is vervelend. Je moet inderdaad echt goed opletten met dat geld. Ben benieuwd naar je volgende blogs van Bali!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oeh, zo leuk dat je ook bij Betelnut bent geweest. Toevallig! En ja, dat geld... typisch van mijn vriend ook weer hoor. Hm hmm. Mannen... ;)

      Verwijderen
  2. Ai, da's balen van het geld dat je teveel uitgaf. Het is altijd rekenen en opletten (niet aan mij besteed) met geld en zeker wanneer het vreemd geld is (waren ze niet beter allemaal naar de euro overgeschakeld HAHA)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Da was weer iets typisch voor Kristof om te doen. Die moet echt meer oplettend zijn soms. En dan wetende dat het geld beheren zijn enige taak was deze reis. Mannen éh... Ge moet ze echt àltijd in de gaten houden. Vermoeiend ;)

      Verwijderen