'Weet je nog, die keer dat ik een liesbreuk had?' - UPDATE

Enkele maanden geleden schreef ik nog een artikel over de pijn in mijn lies en over hoe eerst gedacht werd dat ik een liesbreuk had. Nadat bleek dat het dus effectief géén liesbreuk was dacht men aan een probleem aan één of andere spier, maar daar heb ik jullie nog niet meer over verteld. Hier dus een kleine update. 

Nadat dus bleek dat ik geen liesbreuk had stuurde de dokter mij door naar de fysiotherapeut zodat die mij verder kon onderzoeken. Mijn spieren bleken op het eerste zicht normaal te werken, dus ik werd doorverwezen voor een botscan en kreeg ook een nmr van mijn rug. De pijn die ik had zou namelijk ook kunnen duiden op een lichte hernia. Maar... niks. Uit alle resultaten bleek ik kerngezond.

Ondertussen kreeg ik steeds meer en meer pijn en daarom verwees de fysiotherapeut mij door naar de maag- darmspecialist. Maar yo, mijn gevoel zei dat de pijn die ik had daar niks mee te maken had dus ging ik eerst nog eens terug naar de huisdokter. (Ik begon het bijna gênant te vinden hoe vaak ik daar de laatste tijd naartoe moest.)

Nadat ik bij de huisarts mijn pijn nog eens duidelijk probeerde te omschrijven (Liespijn die doortrekt naar het bovenbeen, de onderbuik en de rug. Stijve heup.) kreeg ik een afspraak bij de gynaecoloog. Al van in het begin was de huisarts er van overtuigd dat het geen gynaecologisch probleem was (een uitwendige echo van mijn onderbuik bleek ook normaal.), dus dit was een soort van laatste poging om te weten te komen wat er met mij aan de hand was. Een onderzoek voor de zekerheid.

En halleluja, was ik blij met mijn gynaecoloog! Terwijl ik mijn pijn aan het omschrijven was bleef hij constant knikken en vrijwel onmiddellijk zei hij: 'Bekkenpijn'! Ook kon hij perfect omschrijven welke pijn ik exact voelde en wanneer. Zo gek. Ik kreeg een doorverwijzing naar de kinesist en nadat ik daar al enkele keren ben langs geweest moet ik nu thuis oefeningen doen om de pijn tegen te gaan. Voorlopig helpt dat al wel een beetje, maar de pijn is er toch nog. Jammer maar helaas.

Dus voilà, dat was dat. Zoveel onderzoeken om dan simpelweg 'bekkenpijn' te hebben. Gelukkig maar natuurlijk, maar toch ook best vervelend dat het zo'n pijn is die moeilijk te constateren valt. Ik ben nu in ieder geval gerustgesteld omdat het niets ernstig is. Al blijf ik jammer genoeg wel met de pijn zitten...

Heb jij ervaringen met bekkenpijn? 

Liefs, Sarah

6 opmerkingen

  1. Blij dat je eindelijk weet wat 't is & je er iets aan kunt doen. Ikzelf heb hier geen ervaring mee, dus 'k heb geen idee of dit een blijvend iets is of je er effectief wel vanaf raakt met die oefeningen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Voorlopig is de pijn minder, maar heb geen idee of het aan die oefeningen ligt of nie. Hopen maar dat het blijft minderen tot de pijn helemaal weg is ;)

      Verwijderen
  2. Ik ben blij dat je eindelijk weet wat het is! Nu maar hopen dat de oefeningen helpen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad! Voorlopig gelukkig al wat minder pijn. Oef.

      Verwijderen
  3. Vervelend dat je zo lang moest wachten voordat ze erachter kwamen waar de pijn vandaan kwam. Ik hoop dat het gauw weg gaat trekken! Beterschap!

    BeantwoordenVerwijderen