De zee

Dat ik af en toe nood heb aan wat tijd alleen; weg van alle drukte thuis. Mijn hoofd leegmaken voordat het ontploft. Ik weet mij altijd goed kalm te houden aan de buitenkant, maar vanbinnen ben ik waarschijnlijk de grootste stresskip die er rondloopt. De rust die de zee uitstraalt maakt me vaak meteen weer kalm. Ik kan er dan ook uren naar zitten staren. Het gedicht 'De zee' van Toon Hermans is er eentje dat al jaren door mijn hoofd spookt omdat het zo op mij van toepassing is. Jullie kennen het misschien ook al, maar alsnog wil ik het graag met jullie delen. 

DE ZEE

Ik wil alleen zijn met de zee,
ik wil alleen zijn met het strand,
ik wil mijn ziel wat laten varen, 
niet mijn lijf en mijn verstand.

Ik wil gewoon een beetje dromen
rond de dingen die ik voel
en de zee, ik weet het zeker,
dat ze weet wat ik bedoel.

Ik wil alleen zijn met de golven,
'k wil alleen zijn met de lucht,
ik wil luist'ren naar mijn adem,
ik wil luisteren naar mijn zucht.

Ik wil luisteren naar mijn zwijgen,
daarna zal ik verder gaan
en de zee, ik weet het zeker,
zal mijn zwijgen wel verstaan.

- Toon Hermans

1 opmerking

  1. Ik ga eigenlijk zelden naar de zee, maar 'k kan mij inbeelden dat 't wel rustgevend is. Vooral als je naar stranden gaat waar weinig of geen volk komt.

    BeantwoordenVerwijderen