Mijn migraine-verhaal

Dat ik al jarenlang last heb van migraine is een feit dat zeker is. Ik vond het nu ook wel eens tijd om mijn hele migraine-geschiedenis uit te doeken te doen. Misschien niet zo interessant voor degenen die nooit last hebben van deze ziekte, maar voor iedereen die er wel regelmatig mee te maken heeft denk ik dat het wel eens fijn kan zijn om het verhaal van een 'lotgenoot' te kunnen lezen. Dus voilà... Hier volgt mijn migraine-verhaal!

Mijn eerste aanval
Op mijn 17de ging ik samen met een vriendin naar de Kinepolis. Allemaal goed en wel, tot ik tijdens de film een vreemde tinteling begon te krijgen in mijn rechterarm. Het voelde een beetje aan alsof mijn arm sliep, maar toch net dat tikkeltje anders. Het was ook daarom dat ik meteen een beetje ongerust werd. Dat tintelende gevoel in mijn arm was iets dat ik nog nooit eerder had meegemaakt. In het midden van de film begon ik daarom ook mijn arm te bewegen. Kwestie van dat lamme gevoel een beetje tegen te gaan. De vriendin die bij mij was vond het maar gek en vroeg dan ook meteen of alles in orde was met mij, waarop ik antwoordde dat mijn arm sliep. Wat moest ik anders zeggen?
Tijdens de pauze van onze film begonnen we, als vriendinnen, uiteraard met elkaar te babbelen. En toen gebeurde er opnieuw iets vreemd. Ik begon te stotteren en kreeg niet meer gezegd wat ik wou zeggen. WAT? Opnieuw vroeg mijn vriendin of alles in orde was, waarop ik dan maar (met heel veel moeite!) zei dat ik me gewoon niet zo goed voelde. Ik wist totaal niet wat er met mij aan de hand was. Eens terug thuisgekomen van de film (die precies een eeuwigheid leek te duren) begon ik mij ook duizelig en misselijk te voelen. Er verschenen vlekken voor mijn ogen en omdat ik geen idee had wat er aan de hand was dacht ik echt dat ik aan het sterven was. Alsof mijn lichaam stilletjes aan stopte met werken. Heel vreemd. Tot er opeens ook hoofdpijn bij kwam kijken. Alle lichten moesten uit en het moest muisstil zijn want ik kon opeens niks meer verdragen. Geen licht, geen geluid, geen straffe geuren. Niks. En plots begon ik, bovenop alle andere symptomen, ook over te geven. Mijn mama (a.k.a. mijn reddende engel) belde de dokter en die kon ons meteen vertellen dat het om een migraine-aanval ging. Niks ernstig, wel iets heel erg vervelend. Omdat ik mijn medicatie tegen de hoofdpijn niet kon binnenhouden heb ik diezelfde dag nog twee inspuitingen met pijnstillers gehad. En na zo'n drietal dagen was de aanval over. Vreselijk was het! Ik had nog nooit eerder zoiets pijnlijk meegemaakt!

Naar de neuroloog
De eerste twee jaar na mijn eerste migraine-aanval kreeg ik elk jaar zo'n 4-tal aanvallen. Best ok dus. Tot mijn aanvallen sneller en sneller achter elkaar begonnen te komen. Ik miste lessen op school, moest heel vaak afspraken afzeggen,... . Op een gegeven moment belandde ik zelfs op de spoed door een heftige aanval, waar ik uiteindelijk door de dokters werd doorverwezen naar een neuroloog. Ik kreeg een hersenscan, een uitgebreid onderzoek van mijn ogen (scan inclusief), een bloedonderzoek, moest bijhouden wat ik at, wanneer ik mijn regels kreeg en wanneer ik hoofdpijn of migraine had. En wat bleek uit alle resultaten? Ik was kerngezond. Ook was er geen verband tussen mijn eetgewoontes en mijn migraine, en bleek dat 'de tijd van de maand' er ook niks mee te maken had. De neuroloog besloot me daarom medicatie te geven om de migraine tegen te gaan, want dat zou wel moeten helpen.

Hallo opgeblazen kikker
In eerste instantie kreeg ik bètablokkers (metoprolol als ik mij niet vergis) voorgeschreven. Na enkele maanden werd echter duidelijk dat die medicatie compleet niet bleek te helpen voor mij. Mijn migraine was nog steeds even aanwezig als ervoor. Een nieuw bezoekje aan de neuroloog leverde mij een voorschrift voor Depakine op; opnieuw een medicijn dat migraine voorkomt. Na een tijdje merkte ik dat mijn migraine minder werd, maar dat ik wel in massa begon toe te nemen. Halleluja! Eén van de bijwerkingen van Depakine is namelijk gewichtstoename, en uiteraard zag ik er na enkele weken als een opgeblazen kikker uit. Tof! NOT!

Stress?
Ik bracht een bezoekje aan de huisarts om het over mijn medicatie en mijn gewichtstoename te hebben, en die raadde mij meteen aan met Depakine te stoppen en andere migraine-medicatie te proberen. Er werd terug bloed getrokken en omdat ik wéér kerngezond bleek te zijn kwam ter sprake dat mijn migraine misschien wel het gevolg was van ernstige stress. Ik kreeg anti-depressiva tegen migraine voorgeschreven en hoopte dat ik opnieuw een tijdje verder kon.

De hoofdpijnkliniek
Niet dus. Mijn migraine-aanvallen bleven frequent en heftig voorkomen en op aanraden van familie heb ik daarom een afspraak gemaakt bij de hoofdpijnkliniek in Gasthuisberg. Ik had al alles geprobeerd (zelfs accupunctuur omdat mijn medicatie nooit bleek te helpen!) en niks hielp, dus het werd tijd voor het grove geschut. Ik had nood aan specialisten. En wow, thumbs up voor de hoofdpijnkliniek in Gasthuisberg want daar hebben ze mij echt ontzettend goed verder geholpen! Ik werd opnieuw binnenstebuiten gekeerd; ik kreeg een MRI- en een CT-scan, een bloedonderzoek, een oogonderzoek, en zelfs een lumbale punctie (ja, auwch). En ook hier bleek dat ik kerngezond was. Van waar die migraine dan afkomstig is? Who knows. Maar hoe dan ook moest ik de juiste behandeling krijgen. En dat kreeg ik ook! Ik kreeg Topamax en Almogran voorgeschreven en na enkele maanden proberen wist ik dat het hielp! Praise the Lord! Mijn migraine-aanvallen minderden wonderbaarlijk en ik kon weer 'normaal' beginnen te leven. Zalig! Ook werd ik erg goed opgevolgd door de dokters in de hoofdpijnkliniek. Ik moest om de x aantal maanden op controle zodat de hoeveelheid medicatie die ik nam kon worden aangepast, en ik heb zelfs eens telefoon gekregen van één van mijn dokters omdat hij bezorgd was om mij. Top!

Hoe gaat het nu?
Ik neem nog steeds elke dag Topamax en ben daar ook nog altijd tevreden over. Ik heb dit jaar nog maar één aanval gehad dus fingers crossed dat de teller op één gaat blijven staan! Wel heb ik heel vaak last van gewone hoofdpijn (ik moet bijna dagelijks extra pijnstillers nemen) en voel ik regelmatig een kleine migraine-aanval opkomen. Wanneer ik vlekken voor mijn ogen zie of een tintelend gevoel krijg in mijn arm (dat zijn aura's; de verschijnselen die een migraine-aanval voorspellen) dan neem ik meteen Almogran in en wordt mijn aanval tegengehouden.
Het enige grote nadeel dat ik ondervind is dat ik àltijd moe ben. Ik neem zoveel (en zulke zware) medicatie dat ik gewoon constant pompaf ben. Ik zou op ieder moment van de dag in mijn bed kunnen gaan liggen om een dutje te doen. No joke. Maar oké... het is niet extreem hinderlijk en ik vind het fijner om moe te zijn dan om pijn te hebben. Dus that's that.

Migraine ervaringen en/of tips tegen migraine zijn altijd welkom!!! 

Liefs, Sarah

Follow

3 opmerkingen

  1. Ik heb eerder een zeer lichte vorm van migraine, al gelooft de huisdokter mij niet (ja, echt waar!). Ik heb vaak hoofdpijn, maar kan die goed onderscheiden met de 'migraine die 'k niet blijk te hebben'. Bij hoofdpijn gaat de pijn over met een aspro bruis of dafalgan. Bij migraine niet. Bij hoofdpijn heb 'k ook constant harde pijn links of rechts in m'n hoofd, bij migraine is 't maar een lichte tinteling over de gehele breedte. Ik kan er gelukkig nog mee leven, maar leuk is 't natuurlijk niet. 't Enige wat helpt is genoeg suikers binnen krijgen & slapen.
    Een collega van mij heeft net dezelfde symptomen als jij. 'k Kan mij voorstellen dat dit zwaar is, want soms komt zij nog werken & zie 'k hoe moeilijk ze 't heeft. Wij proberen haar shifts over te nemen bij zo'n aanval, maar is niet altijd mogelijk. Als ze bv kerngezond komt werken, maar tijdens de shift de eerste symptomen voelt neemt ze al direct een medicijn om de aanval tegen te gaan.
    Het is goed dat je dit eens uitgebreid verteld hebt (ookal wist 'k dat al ;) ). Misschien kom je wel lotgenoten tegen & kunnen jullie elkander helpen :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Bah, wat naar. Fijn dat je medicatie je een beetje op de been kan houden!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad! Ik zou niet meer zonder kunnen!

      Verwijderen