Aangenaam, ik ben Sarah en ik ben een introvert!

Als introvert heb ik de neiging te zeggen dat onze samenleving heel open en extravert is. Wanneer je te stil bent en niet vaak iets op je planning hebt staan, dan moet er wel iets mis zijn. Introvertie wordt dus al snel gezien als een slecht persoonlijkheidskenmerk. Mensen vinden je saai, asociaal arrogant, of te bescheiden. En dat is jammer. 

Geen small talk voor mij
Al mijn hele leven krijg ik negatieve opmerkingen over mijn persoonlijkheid. Ik ben te verlegen, te stil, te saai. Mensen die mij amper kennen vinden het vervelend dat ik weinig tegen hun zeg en al snel worden er dan opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd. Heel vervelend. Het is niet omdat ik niks zeg dat ik niks DURF zeggen. Ik heb gewoon geen behoefte aan 'small talk'. En als ik niks te zeggen heb dan zeg ik ook niks.

Vermoeiend
Extroverten zijn vaak spraakwatervallen. Ze praten zonder na te denken en vinden het niet leuk wanneer jij (als introvert) niet meteen een leuke reactie kan teruggeven. (Want dan ben je uiteraard weer saai!) En hoewel ik altijd erg graag naar iedereen luister, conversaties op gang houden is heel vermoeiend. Het is namelijk niet fijn als gesprekken altijd stilvallen omdat ik niet snel genoeg een juiste reactie kan bedenken.
Alleen zijn
Dat ik gelukkig ben wanneer ik alleen ben. Op mijn gemak in mijn pyjama, alleen met mijn gedachten. Ik denk graag na over dingen en leg graag verbanden tussen alle informatie die ik binnenkrijg. Ik hoef heus niet elk weekend uit te gaan. Vrienden en kennissen vinden dat vaak heel vreemd (saai!) en begrijpen er niks van, maar ik vind het juist leuk om niks te doen te hebben. Nadenken over wat ik heb meegemaakt vind ik juist ontspannend. Terwijl extroverten energie opdoen door op stap te gaan met vrienden, haal ik energie uit op mezelf zijn.

Nu ja, wat wil ik eigenlijk zeggen met dit artikel? 
Ik heb het altijd vervelend gevonden dat mensen mij verlegen noemden. Dat ze mij als het ware zagen als de Heilige Maagd Maria. Als iemand die nooit iets fout zou durven doen, iemand die nooit kattenkwaad zou durven uitsteken,... . 'Stille waters, diepe gronden' is daarbovenop een zin waar ik al bijna misselijk van word omdat ik ze al zo vaak heb horen uitspreken over mij. Ik praat alleen wanneer ik iets te zeggen heb, en dat is meestal tegen de mensen die ik al wat langer ken. En nee, ik heb geen behoefte om mijn hele leven uit de doeken te doen tegen eender wie. Mijn collega's op het werk hoeven toch niet te weten of ik al aan de spacecake heb gezeten? Dat ik niet veel praat en weinig over mezelf zeg is daarom geen reden om meteen een oordeel over mij te vellen. In tegendeel!

Ben jij een introvert of een extrovert?

Liefs, Sarah

Follow

3 opmerkingen

  1. Ik ben eerder een introvert. 'k Ben zelf ook wel verlegen, al is dat ook al veel verbeterd. Bij mij komt 't eerder door m'n pest-verleden, want ik weet soms ook niet goed wat te zeggen of 'k ben bang om iets te zeggen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ben nooit bang om iets te zeggen en ik ben ook nie meteen verlegen (vroeger daarentegen wel), maar vaak héb ik gewoon niks te zeggen. En dan zeg ik ook gewoon niks. Mensen gaan er dan meteen vanuit dat ik niks durf te zeggen en da's super vervelend.

      Zo jammer dat gij dan nog altijd met uw pest-verleden sukkelt en daardoor soms stil zijt. Al denk ik wel dat da met de tijd ook kan beteren (?). ;)

      Verwijderen
    2. Ja, begrijp je hoor. Ik heb ook momenten dat 'k niet weet wat 'k moet zeggen omdat 'k de persoon in kwestie mssn nog niet goed genoeg ken of al te veel gebabbeld heb :p
      Mja, m'n pestverleden zal mij altijd blijven achtervolgen, vrees 'k.

      Verwijderen