Plog 06-07-'15: zwemmen met wilde dolfijnen

Het stond al langer op mijn bucket list; gaan zwemmen met wilde dolfijnen. En vandaag was het dan eindelijk dé dag. We boekten een tripje naar Sataya Reef (ook gekend als Dolphin Reef) tijdens ons verblijf in Egypte en daar gingen we dan...

Lekker vroeg
De wekker ging af om 3u 's nachts, want om 4u zouden we al aan de receptie worden opgehaald. We hadden een lange trip met de bus/boot voor de boeg, dus vroeg opstaan hoorde er nu eenmaal bij. Van het hotel kregen we een lekkere ontbijtbox mee voor onderweg, en daar gingen we dan... Lekker vroeg. 

Zeeziek? Ik?
Na een lange busrit kwamen we aan in een klein haventje. We stapten er op een boot, kregen de nodige uitleg over het snorkelen met wilde dieren en een tabletje tegen de zeeziekte. Want de zee was wild en de boot ging goed op en neer. En jawel, wie werd er goed zeeziek? IK! De hele boottocht (een 3u durende hel!) heb ik beneden bij de bemanning gezeten. Dichtbij het toilet, over de leuning hangend. Zéér elegant. En de fotograaf van de organisatie bleef maar foto's trekken. Top!


Geen dolfijnen te zien
Toen we eindelijk ter plaatse waren en de boot werd stilgelegd (halleluja), voelde ik me al meteen wat beter. We kregen onze snorkels en mochten allemaal op een rubberen bootje stappen, om vervolgens wat dieper het Dolphin Reef ingebracht te worden. Daar zagen we al meteen een groep dolfijnen zwemmen en sprongen we snel ons bootje uit. Helaas te laat, want de dolfijnen waren zo snel dat we ze niet meer gezien hebben tijdens het zwemmen. Dan nog maar wat rondzwemmen in de hoop een nieuwe groep dolfijnen te spotten. Woaah, vermoeiend hoor. En maar zwemmen, zwemmen, zwemmen. En geen dolfijnen te zien. Zo jammer. 


Onbeschrijflijk
Ons rubberen bootje kwam ons terug uit zee oppikken om ons naar onze boot te brengen, tot onze snorkel-instructeur riep dat hij opnieuw een groep dolfijnen zag. Snel vaarden we erheen, doken we opnieuw het water in en... WAUW! Een hele groep langsnuitdolfijnen (spinner dolphins), recht onder ons. Magisch. Kippenvel. Onbeschrijflijk. Je hoorde de dolfijnen zelfs met elkaar communiceren. Je moet het gewoon meegemaakt hebben! Ik krijg al tranen in mijn ogen van puur geluk als ik er alleen nog maar aan terugdenk. Dit is zéker voor herhaling vatbaar!!! Ik kan al niet wachten om, ondanks mijn zeeziekte, terug op een boot te stappen en opnieuw zoiets fantastisch mee te maken! 






Elegant hoor
Zo'n tiental minuten hebben we met de dolfijnen kunnen zwemmen. Daarna zwom de groep weg en was het tijd voor ons om terug opgehaald te worden door het rubberen bootje. Ook een hel, want je moest dat bootje 'ingetrokken' worden door het personeel. Natuurlijk moest het mij weer overkomen dat mijn topje twee keer (!!) compleet naar beneden zakte terwijl ze mij die boot ingooiden. Ook weer heel elegant hoor!

Relaxen op het bovendek 
Toen we terug op de boot arriveerden kregen we onze lunch voorgeschoteld en mochten we opnieuw gaan snorkelen. Mij niet gezien, want ik wilde die rubberen boot niet meer op na mijn bikini-disasters. En ik was bovendien ook te moe na al dat zwemmen. Jammer maar helaas ben ik Sporty Spice niet. Terwijl bijna iedereen ging snorkelen bleef ik op de boot achter om wat te bekomen van alles wat ik die dag al had meegemaakt. Mijn oortjes in, wat muziek op en rustig relaxen in de schaduw op het bovendek. Zalig.


Terug in het hotel!
Een uurtje later kwam de rest weer terug van het snorkelen en vertrokken we terug richting de haven. Ik had tijdens de terugtocht wat minder last van zeeziekte, maar was toch blij toen ik terug in de bus zat richting hotel. Nog blijer was ik toen we, na een 3,5u durende busrit, ons hotel terug zagen. Snel gingen we nog wat eten en daarna was het hoogtijd om te gaan slapen. Wat een vermoeiende dag! En kijk hoe gek ik ben verbrand op mijn handen. Huh? Haha! Gelukkig is daar ondertussen niks meer van te merken! 


Liefs, Sarah

6 opmerkingen

  1. Amai wat een belevenis! Maar je bent niet de enige die zeeziek word. Op zowat elke schoolreis was 'k ziek. We gingen toen altijd met zo'n autocar-bus ergens naartoe. Ik nam dan een pilletje & moest zorgen dat 'k tussen de voor- & achterwielen zat, plus er ook niet vlak achter of voor. Maar toch werd 'k ziek & had 'k steeds een plastic zakje bij me.. 't Ergste was toen we in 't 6de middelbaar, een dagje naar Canterbury gingen. 'k Heb absoluut niks van de stad gezien! 't Begon al bij 't opstaan, 'k was zo onwel, maar ben toch op de bus gestapt. Geloof me of niet, maar bij elke busstop had 'k een zakje vol :( Ook op de boot had 'k 't moeilijk. Volgens mij gwn omdat 'k al ziek was, maar op dat moment wist 'k gwn niet waar kruipen om mij weer goed te voelen. De terugreis was gelukkig niet zo erg. Waarschijnlijk omdat 'k in Canterbury iets gegeten heb om mij beter te voelen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Amai, nie tof! Ik word gelukkig alleen maar zeeziek. In de auto/bus heb ik nergens last van. Oef. Lijkt me verschrikkelijk.

      Verwijderen
  2. Ontzettend gave foto's. Jammer dat je zo zeeziek was.

    Ik heb ooit een keer met dolfijnen gezwommen en dit viel zo tegen dat ik het nooit meer wil doen...maar dit komt meer door de begeleiders en het bedrijf dan door die intelligente beesten hoor.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel :) En oeeh, ja. Begrijp ik heel goed! Ik heb ooit met dolfijnen gezwommen in een dolfinarium en sindsdien wil ik niks meer weten van dierentuinen en dergelijke. Verschrikkelijk was het. Lag ook niet aan de dieren, maar aan de begeleiders en de hele organisatie. Afschuwelijk gewoon. Kan me voorstellen dat je dus nooit meer met dolfijnen wilt zwemmen nadat je een slechte ervaring had met bepaald een bedrijf.

      Dit keer verliep bij ons echter alles heel diervriendelijk, en dat is voor mij het belangrijkste. Ook het personeel was top en had alles goed onder controle. Super dus :)

      Verwijderen
  3. Oh zo fijn! Staat ook al heel lang op mijn bucketlist!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh wauw, ik zou het ook zo graag een keer willen doen!

    BeantwoordenVerwijderen