Over de liefde enzo...

Waarom niet gewoon nog eens een blog schrijven waarin ik mijn hart lucht. Niet nadenken, gewoon schrijven. Ik ben namelijk een denker en de laatste tijd gaat het in mijn hoofd weer vaak over 'de liefde'. Hoe cliché, ik weet het, maar de liefde zit toch vreemd in mekaar en iedereen denkt er zo verschillend over. Dus ja, hier is mijn visie over het meest cliché onderwerp aller tijden.

Liefde? Ik begrijp er niks van!
Ik heb het altijd iets gek gevonden, de liefde. Hoe sommige mensen stapelverliefd kunnen worden op hun 13de en voor eeuwig en altijd bij diezelfde persoon kunnen blijven, terwijl anderen op hun 35ste nog steeds geen levenspartner hebben gevonden. Ik begrijp daar niks van. Hoe kan dat? Aan wat ligt het? Zijn die mensen die van jongs af aan al samen zijn dan zo snel tevreden? Of zijn 35-jarige singles té kieskeurig? Of is het gewoon meant to be? En hoe komt het dat vrouwen zich steeds opnieuw aangetrokken voelen tot players, om dan vervolgens gaan uit te huilen bij hun vriendinnen omdat hun 'happily ever after' hun bedrogen heeft? Ik bedoel maar... ik begrijp er niks van! Absoluut niks. 

Realistisch
Wanneer ik zelf een relatie heb loop ik nooit te hard van stapel. Op dat vlak ben ik namelijk extreem realistisch. Mijn vriend mee naar huis nemen doe ik pas als ik weet dat de relatie serieus is en praten over samenwonen, trouwen of zelfs kinderen krijgen zal ik pas doen als ik er 2000% zeker van ben dat ik daar aan toe ben. Bij andere mensen is dat vaak heel anders. En man, ik doe mijn uiterste best om iedereen's eigen visie/aanpak te accepteren/begrijpen, maar wat is dat soms moeilijk. 

Persoon x
Om nu een voorbeeld te geven van iets wat ik totaal niet begrijp is hier het verhaal van persoon x. Persoon x kan, net zoals wel meer mensen, niet alleen (lees: single) zijn. Vanaf haar tienerjaren heeft ze de éne relatie na de andere. De ene duurt 3 maanden, de andere 2 jaar, de andere 10 maanden,... . Elk van deze loverboys is dan ook al haar 'one and only' geweest. Dé man waar ze mee ging trouwen, waar ze mee ging samenwonen en waar ze kinderen mee wilde. Vaak waren er zelfs al trouwplannen of plannen om te gaan samenwonen. En dan... uit het niks... is de relatie gedaan. En om het nog vreemder te maken is er altijd meteen na 'one and only nr 1', haar 'one and only nr 2' al daar. 'Ja, huh? Ligt het aan mij of is het gek om over trouwen te spreken met persoon 1, om dan een week later al meteen terug stapelverliefd te worden op persoon 2. HOE-KAN-DAT?!

Spring niet holderdebolder in een relatie, ok? Ok!
Ik vind het persoonlijk belangrijk dat je in het begin van een relatie de tijd neemt om elkaar door en door te leren kennen. Spring niet holderdebolder in een relatie en loop er niet mee te koop tot jullie 100% zeker zijn van elkaar. Waarom iemand al meteen voorstellen aan al je vrienden en familie om dan een week later te ontdekken dat die persoon toch niet helemaal je ding is? 

Pro hook-ups
Ik ben daarom ook pro hook-ups. (Is dat gek om te zeggen op het internet? Haha!) Ik vind het persoonlijk véél gekker om van de ene relatie in de andere te springen, dan om van de ene hook-up naar de andere te gaan. Ik begrijp gewoon niet hoe je steeds opnieuw en opnieuw en opnieuw 'dé ware' kunt tegenkomen. Van hook-up tot hook-up gaan totdat je de ware Jacob leert kennen lijkt mij dan toch net iets logischer. Ik vind daar echt totaal niks mis mee hoor; waarom niet gewoon wat plezier hebben als het toch kan? 

Disclaimer: Ik schreef dit artikel relatief zwart-wit. De liefde is een complex onderwerp en dit is maar een fragment uit mijn veel-teveel-denkende brein. No hard feelings ;)

2 opmerkingen

  1. Ja, de liefde.. Something strange, but something beautiful when it's real

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hah, ja het blijft een raar ding. Ik denk dat iedereen ook iets anders er van verwacht en dat een hoop mensen inderdaad té kieskeurig zijn. Maar ik geloof wel dat er voor iedereen wel iemand moet te vinden zijn :')

    BeantwoordenVerwijderen